თოვლი მოდის, ფანტელები
                      შენს მაგივრად მეფერება,
                      თავს მევლება, არ მშორდება,
                        შენი კოცნა მახსენდება.
                        ხელს შევუშვერ თეთრ ფანტელებს,
                        გაქრა, როგორც შენი კოცნა,
                        მე კი ისევ მენატრება,
                        ფანტელებიც, შენი კოცნაც.