ისევ მემალები. . .
ჭირვეული ბავშვივით დარბიხარ და დამალობანას მეთამაშები. . .
არ მენახვები, არასდროს. . .
მე კი უბრალოდ დაგეძებ. . .
ყველგან, სადაც კი შენი ნახვა შეიძლება. . .
ვარდის ფურცლებshი დაგეძებ, რომლებმაც ოდესღაც შენით დაიწყეს გაფურჩქვნა, გამოცოცხლება. . .
იმ აყვავებული ნუშის უკან დაგეძებ, შენთან ერთად რომ ხარობს გაზაფხულს. . .
ამაყ და თავაწეულ ოაზისებს შორის დაგეძებ, ერთ დროს, სიცხით დაღალულნი, შენს გამოჩენას რომ ელოდნენ. . .
გაყვითლებულ და გამხმარ ფოთლებში დაგეძებ, შენი შეხებისას, მხიარულად რომ იწყებენ შრიალს. . .
გეძებ. . .
დაგეძებ იმ ვარსკვლავებში შენგან ნაჩუქარი, დიდი გრძნობებით დამძიმებულნი, უმალ რომ მოსწყდებიან-ხოლმე ცას. . .
უკიდეგანო სივრცეში დაგეძებ, სადაც მხოლოდ შენით გაჟღენთილ მოლეკულებს ვგრძნობ, შენ კი-ვერ. . .
ისევ მემალები. . .
მე კი, ძებნით გათანგული მაინც დავდივარ და დაღლილ თვალებს აქეთ-იქით ვაცეცებ. . .
იმედით, რომ გიპოვი. . .
ჰოო, ისევ დაგეძებ. .
ადამიანებშიც კი!
შენით გახარებულ და გაბედნიერებულ ადამიანებში. . .
მეც მინდა ვიყო ბედნიერი!
მორჩი ამ თამაშს და თუ მართლა შეგიძლია სხვებისთვის სიხარულის მინიჭება, გამოჩნდი!
გამოჩნდი და სანამ გვიანი არ არის მეც დამიბრუნე სიცოცხლის ხალისი. . .
დამენახე. . .
მხოლოდ ერთხელ შეგახებ ხელს. . .
ერთი წამით გამხადე ბედნიერი და საკმარისი იქნება, რომ დავრწმუნდე შენს არსებობაში. . .
მერე კი წადი. . .
სულ წადი თუ გინდა. . .
იქნებ ვინმეს ჩემზე მეტად სჭირდები. . .


მე კი უბრალოდ მეცოდინება, რომ არ ხარ გამოგონილი!

                                                      2007..