+5

ძვირფასებო!
იმედია, მაპატიებთ, რომ წინა პოსტში ბევრი კორექტურაა. დღეს დენი სულ თამაშობს, ტექსტის აკრეფისას კომპმა წრიპინი დაიწყო, შემეშინდა, არ წამშლოდა და სასწრაფოდ, გადაუკითხავად დავპოსტე.

მადლობა ყველა კომენტატორს, რომელმაც აქ შემოიხედა და საკუთარი აზრი გამიზიარა.

იმედია, არც სხვები დინანებენ შენიშვნების გამოთქმას.
მთქნარება - როგორც დიდი ნერვიული სტრესის  თანმდევი მოვლენა - ცნობილია. ამთქნარებენ ჭირისუფლები, მძიმე ავადმყოფის თავმდგომები. ეს, როგორც ვიცი, სამედიცინო თვალსაზრისით ასეთ ახსნას პოულობს - გულის  ჩვეული ფუნქციონირების ცვლილებისას მისი რიტმი,    სისხლის ცირკულაციის რეჟიმი ირღვევა,მას ნაკლები ჟანგბადი მიეწოდება  და 'აპროტესტებს'' - მთქნარებაც ამის შედეგია. ალბათ ლალი და რენუარი , როგორც  ექიმები ამას უკეთ განგვიმარტავენ, როცა გამოჩნდებიან.
რაც შეეხება შიმშილს - ეს ქვეცნობიერი რეაქციაა უმწეო მდგომარეობაში ჩავარდნილი ადამიანისა და ფსიქოანალიტიკოსთა ერთი ნაწილი, მოყოლებული ფროიდიდან, ასე ხსნის:
ჩვილობის დროს ადამიანი საკუთარ ნეგატიურ რეაქციას გარე- გამღიზიანებელზე ტირილით  ან ყვირილით გამოხატავს( სხვათა შორის,  გამოცდილი  დედებიც  და პედიატრებიც  ბავშვის  ხმოვანი რეაქციის  არაერთგვაროვანი ხასიათით ხვდებიან, (რომელიც სხვას სხვას იქნებ არაფერს ეუბნება), ხვდებიან მართლა რაიმე ავადმყოფობა  აწუხებს, შია თუ  მისი ორგანიზმი ასე გადაღლილობის მოსხნას ცდილობს, ),  ჩვილს  ამასეთ დროს დისკომფორტული მდგომარეობიდან გამოსაყვანად დედა  ან მომვლელი ან საწოვარას აძლევს, ან რძით კვებავს, ან ასეთი ბავშვები იწყებენ თათუნების წოვას, გაზრდილ ადამიანში ეს რეაქცია ქვეცნობიერ დონეზე შენარჩუნებულია და სტრესის, დისკომფორტის და ა.შ დროს  ხშირად ''მგლის მადა '' ეხსნებათ, უფრო მსუბუქ შემთხვევებში, ბუნებაში ყოფნისას  წიწკნიან  მოწყვეტილ ბალახს,ხიდან მოგლეჯილ ფოთოლს, ურბანისტულ გარემოში - ღრღნიან  ფანქრის ან კალმის ტავს, კევის გამუდმებით ღეჭვის მოთხოვნილება - ცუდ ჩვევასთან ერთად შეიძლება ხანგრძლივი გამღიზიანებლის მიმართ გამოვლენილ  ამავე რეაქციაზე მიუთითებდეს.
რაც შეეხება ბებერას. ფსიქოლოგიიდან ესეც ცნობილია, რომ პირველი სტრესის მერე  ადამიანის ფსიქიკაში დაფიქსირებულია რეაქციათა კომპლექსი, რომელიც ანალოგიურ სიტუაციაში მოხვედრისას ჩაირთვება ხოლმე, , ყოველი ახალი ანალოგიური სიტუაციისას მექანიზმის მოქმედება უფრო და უფრო ზერელე ხდება, და ბოლოს მხოლოდ  ადაპტირებული სახით გამოვლინდება.

იცი, ყველაზე მგრძნობიარე ადგილებზე
ბებერები როგორ ჩნდებიან?
ჯერ გეტკინება,
მერე  ბუშტუკა გაიზრდება,
გაიბერება,
მერე გასკდება,
გეწვის,
გეწვის,
და თუ ნატკენსაც არ მოეშვები,
ბოლოს სალივით გაგიმაგრდება,
მერე  აწექი ამ ბებერას
რამდენიც გინდა,!
იფიქრებ მხოლოდ:
ახლა, ალბათ,  უნდა მტკიოდეს,
სიტყვებში ქვითინშერეულში უნდა ისმოდეს,
თავისმართლების უსუსური
არგუმენტები,..

მართალია! დროთა განმავლობაში მართლაც ქრება ტკივილი, მაგრამ  არა იარა! მართლაც გვიკვირს, რატომ აღარ გვტკივა. დგება მომენტი, როცა ფიზიკური ტკივილი სახსენებელი აღარაა...მიკვირს, რა ძნელად აღსაქმელი ფილოსოფიაა აქ?!... ყველაფერი ხელის გულზე დევს!
მომიტევეთ, თუ მდინარის საწინააღმდეგო მიმართულებით ვიცურე ამ გვერდზე! ეს ჩემი აზრია!

მიხარია რომ ასე ჰარმონიულად ვუგებთ ერთმანეთს.

:)

ასევე გულით:)

8. სცადო არაფრის თქმა/გამოთქმა  - უკვე მხატვრული ამოცანაა,  და თანაც რთული ,ლელა 65 ძვირფასო!
ეს გაცილებით სჯობს  ლექსში სხვისი  სიტყვებით სხვათაა მიერ ათასჯერ ნათქვამის გამეორებას, თანაც უფრო წარუმატებლად  და მერე ილუზიას იმისა, რომ ``შენი``  ლექსი დაწერე.


გასაგებია ყველაფერი, "ნამიოკით" ვის ურტყავ არ ვიცი მე, თუ წერ ადამიანი დროს კარგავ და ასე ზომავ ყველაფერს ლარში და პლანში როგორც ეს ლალის დაუწერე კომენტარში...მაშინ ჯობს ნამდვილად "რაღაცისმთქმელი ლექსი" დაწეო... "4. ლაცაბიძე ძვირფასო!
ზუსტად ჩასწვდით ლექსის პოეტიკას. სწორედ არაფრის სათქმელად არის დაწერილი." ამ კომენტარიდან გამომდინარე დავაფიქსირე ჩემი აზრი, მეტი არაფერი და მოგიკითხე.. ნინო ძვირფასო :)

ენა რასაკვირველია პოეზიის, როგორც ხელოვნების დარგის ძირითადი მასალაა , და ცხადია,  ყველა ქვემოჩამოთვლილი შემოქმედებითი  ამოცანა მისით და მის წიაღში ხორციელდება. აქედან გამომდინარე,  ბესიკის ეს სიტყვებიც, ორიგინალობით დიდად რომ არ გამოირჩევა, ნებისმიერი პოეტისთვის გასაგაები უნდა იყოს,
მეც მოგიკითხეთ ლალი ძვირფასო, ოღონდ გულით.

დღემდე ვეძებ ჩემი !!!ნაგრძნობის, ნაფიქრის!!! და ემოციის გადმოცემისათვის საჭირო სიტყვებს და შესაფერის ფორმას, რომელიც არ ვიცი, როდის როგორი იქნება არ ვიციო... მთელი ცხოვრებაა ვცდილობ, ლექსი დავწეროო ...
ახლა, 10 წუთის წინ მითხრა ბესიკ ხარანაულმა

სანათას ერთ-ერთი პოსტიდან:)

ძახილის ნიშნები მე ჩავამატე რასაკვირველია:)


პ.ს.საპასუხო მოკითხვა?:)

თუ ტექსტთან დაკავშირებით რაიმე კონკრეტული აზრი  ან შენიშვნა გაქვთ, ყურადღებით გისმენთ, თუ საჭიროდ  და საინტერესოდ მივიჩნევ, მადლიერების გრძნობით  გავიზიარებ. ჩემს თავზე ზრუნვა კი, უმჯობესია, მევე მომანდოთ, სრულწლოვანი ვარ და რამენაირად გავუძღვები.

ლალი ძვირფასო, მოდით თქვენ მიერ ციტირებული ჩემივე სიტყვები ასე დავსახსროთ და ვნახოთ, ის, რაც მე მეკუთვნის ,მართლა ასე ცოტაა და მარტივი?

1. ჩემი პირადი  ემოციურ-მენტალური გამოცდილება, პროეცირებული ლექსში,
2.ყოველივე ამის ცოდნა, ერთ კონტექსტში  თავმოყრა,
3.ტრანსფორმირება
4. ორგანულად შერწყმა,
5. (რაღაც კონკრეტულ შემთხვევაში, ჩემი მხატვრული ჩანაფიქრის შესაბამისად)  ყოველივე ამის მოქცევა'' რამდენადაც შესაძლებელია, პატარა, მსუბუქ, გარეგნულად  მონაივურო ფორმაში.

კიდევ რა შემოქმედებით ამოცანას შეიძლება ისახავდეს ადამიანი, რომელიც პოეზიას, მოიაზრებს როგორც ხელოვნების დარგს. წამომაშველეთ და შემდეგისთვის გავითვალისწინებ.

''ეს გაცილებით სჯობს  ლექსში სხვისი  სიტყვებით სხვათაა მიერ ''ნინო დარბაისელი:)

, ''რომელიც მიუჩვეველია ჩემს კომენტარებს,  ლექსებს  რომ ვურთავ ხოლმე, ალბათ გაკვირვებით იკითხავს:
    - კი მაგრამ , თუკი ეს ყოველივე სხვისია,(!!) რა მეკუთვნის მე, როგორც ავტორს?
პასუხი:
    -  ჩემი პირადი  ემოციურ-მენტალური გამოცდილება, პროეცირებული ლექსში, და, ასევე, ყოველივე ამის ცოდნა, ერთ კონტექსტში  თავმოყრა,ტრანსფორმირება და ორგანულად შერწყმა,  რამდენადაც შესაძლებელია, პატარა, მსუბუქ, გარეგნულად  მონაივურო ფორმაში. ''
ასევე ნინო დარბაისელი:)

ქალბატონო ნინო თქვენს ვესავოი კატეგორიაში...იფრინეთ;)

საკუთარი თავის ინფლაციას აკეთებთ:)
თვითსეილს:)
;)

მოკითხვა!:)

სცადო არაფრის თქმა/გამოთქმა  - უკვე მხატვრული ამოცანაა,  და თანაც რთული ,ლელა 65 ძვირფასო!
ეს გაცილებით სჯობს  ლექსში სხვისი  სიტყვებით სხვათაა მიერ ათასჯერ ნათქვამის გამეორებას, თანაც უფრო წარუმატებლად  და მერე ილუზიას იმისა, რომ ''შენი''  ლექსი დაწერე.

და რა საჭიროა არაფრისმთქმელი ლექსები?-აი ამას ვერ ჩავწვდი მე ;;)

გულსაც ასე მოსდის, ქალბატონო ნინო?....
გიწონებთ ლექსს, დამაფიქრა და ისევ დამაბრუნა იმასთან, რაზეც არაერთხელ მიფიქრია......

..

მოულოდნელი.. მე მომეწონა.. იდეა..

ლაცაბიძე ძვირფასო!
ზუსტად ჩასწვდით ლექსის პოეტიკას. სწორედ არაფრის სათქმელად არის დაწერილი.

არაფრის მთქმელი ნაწერია ჩემთვის....

ავტორს მოკითხვა :)

+2