 | ავტორი: ფიდაი ჟანრი: პოეზია 12 ივლისი, 2010 |
როდესაც სულში ჩამოწვა სევდა, როცა სხეულსაც შიშმა დარია, გაყინულ ტვინში მალულად ჟღერდა, მიზანთროპების ავემარია...
ჩამოდიოდა წყარო ცრემლები, სიცივისაგან ხდებოდა გუნდა, გული დნებოდა დანაცრელები, -პოეტთა მეფეს სიკვდილი უნდა...
და იმსხვრეოდა დროის მინები, ცივი ჰაერი სახეს ყინავდა, შეშფოთებული სულის ბინები მის შესახვედრად კარში ბრწყინავდა...
ვერცხლის თვალებით ეგებებოდა, ანგელოზები თამარიონნი, იმ დღეს, ფანჯრიდან, კაცი ხტებოდა, ტაბიძე იყო, გ ა ლ ა კ ტ ი ო ნ ი !!!
| კომენტარები |
ილუსტრაციები |
რეცენზიები |
|
7. მე არ მომეწონა წარმატებები მე არ მომეწონა წარმატებები
6. არა, მომეწონა ძალიან მაგრამ რაღაც მომენტებმაა ძალიაანნნნ დამაბრკოლა.
როდესაც სულში ჩამოწვა სევდა, როცა სხეულსაც შიშმა დარია, გაყინულ ტვინში მალულად ჟღერდა, მიზანთროპების ავემარია...
მარტო ამ სტროფის გამო +5 ! არა, მომეწონა ძალიან მაგრამ რაღაც მომენტებმაა ძალიაანნნნ დამაბრკოლა.
როდესაც სულში ჩამოწვა სევდა, როცა სხეულსაც შიშმა დარია, გაყინულ ტვინში მალულად ჟღერდა, მიზანთროპების ავემარია...
მარტო ამ სტროფის გამო +5 !
4. : (
კარგი აღწერაა..!!! : (
კარგი აღწერაა..!!!
3. გალაქტიონს ეძღვნება! ამიტომ - 5! გალაქტიონს ეძღვნება! ამიტომ - 5!
2. ვერ მოვიწონე წარმატებები ვერ მოვიწონე წარმატებები
1. ვახ...გაიხარე...კარგია... ვახ...გაიხარე...კარგია...
|
|
| მონაცემები არ არის |
|
|