დრო მოვიდა, ჭიდან თავი ამოვყევი შატილში,
mer@bi ლურსმანს ითვლის ხელში, ველურს ცივა ილტოში,
ჩემთან ნატა დავითობს და ჯინზე მღერის ჰარალეს,
თამარს გუდა  უდევს ზურგზე და ისწორებს დალალებს.

არც კოლხი ვარ და არც მესხი, გიჟპოეტა მე ვარ დელი,
”სხვა” ჟანრს ბევრი ირჩევს, მაგრამ ვერ ღებულობს რასაც ელის,
გივი ჩვენ ვართ, გელოდებით გიგო, მარი, აჩი, ელი,
ინტერვიუს მოყვარულებს  ვფიცავ უჟე ნადაელი.

შემოდგომის ბოლო ჭუჭულს, ჩემს ქეთუსას დავ-ფოფი-ნებ,
63-ჯერ მივწერე აწ დაკარგულ ადოლფ გიტლერს,
კასრში ვზივარ წიწვი-ური, ხიჭვი თითში მელანს მადენს,
თქვენ მიკითხეთ მეწერება, შენ კი მთარგმნე ჩემო Jaden.

ასპარეზზე გამოვედი ჰამბურგერით, კრავით, მგელით,
მეეჭვება რომ წოდებით სერი იყოს ვინმე გეი,
ჩემს  ნაწერებს სუნი ასდის სინამდვილის, არამითის,
მომიტევეთ თუ დამერღვა სიჩქარეში სადმე რითმი.

მისამღერი ორჯერ:
პალიაჩი მე გიტარა, ანგუ მეგა ასობს სოლს,
როცა ალი ასდის ვაკეს, ნატალიენს ვუთვლი გოლს,
თე-თე რად არ მიმითითე რომ გამომრჩა მაკოს-ია
ავტორი ვარ მადლობების ჩამოვწერე მცირე სია.