ჭიქა დავიდგი მინდა დავლიო,
გათენებამდე უგონოდ დავთვრე,
ამ სიყვარულმა ძალა შემმატა,
მაგრამ ვიცი რომ ფიქრებში ჩავთვლემ.

და მერე ღვინით უგონოდ მთვრალი,
თუკი შენს სახეს ვერ გავიხსენებ,
რად მინდა მოვკვდე თუ ვერ გიხილავ,
არ მინდა ღვინო მე ნუ მიხსენებ.

რადგან მე შენი ალერსიც მყოფნის,
რადგან მე შენი სიტურფეც მათრობს,
რადგან მე შენი თვალები მხიბლავს,
როცა მიყურებ უგონოდ მათბობს.

არ მინდა ღვინო მე ნუ მიხსენებ,
რადგან ისედაც უკვე მთვრალი ვარ,
არ მინდა ტანჯვა ცრემლიც არ მინდა,
მე ხომ ისედაც გრძნობით მკვდარი ვარ.
           
არ მინდა ღვინო მე გულით დამაქვს,
შენზე ფიქრები შენზე დარდები,
მომეცი ნება მე შენთან მოსვლის,
და უღვინოდ მთვრალს შემიყვარდები.