ქეთუსავ კარქათ ჩუუღმავდი ახლა რასაც წეიკითხავ.
საიტზე კლონები გამომიჩდენ და სახელს მიტეხენ. ეირია დროდა იცოდე,
მე არ უუყევ. მაქფერი არ ვარ გოვ ხო იციდა. პაწაი ჩდილშინა გავდგე.
შენ ჩემი მუზა იყავ პასტაიანათ და საღოლ გითხარ. კიდვენ ბევრმა დიმიდგა გვერდში ლიტერატურულ ასპარეზში და დუუწერე სამადლობელი ლექსი. მეტიდა ჩემეწერა მაშინ და გულს მაკლია, ვინმეს რამე არ დეეკარგებათდა იცოდეთ. ჰალალ სიტყვას ვამბოფ.
ისე გოვ რაფერი ბეჩი ხარ მართლა, რამდენჯერ გნახე უჟე და ვერ მიხტი ვინ ვარ. მაგაზე ვხავისოფ.
ჩემ არ ყოფნაში შენ არ მეიწყინო.
ჩემი ოცნება არის დრამატიურგიულ ჟანრში დავსწერო. შენდა იყო მთავარი გმირი.
ვსიო!
მემენატრებიდა იცოდე.