*    *    *

მიყვარს მაგ ბაგით ამ ბაგეთა მობადაგება,
შენი გულისგან ჩემი გულის ყმობა და გება,
როცა შენთან ვარ, იბადება ისევ სიცოცხლე,
უშენოდ - კვდება, ნადგურდება და იდაგება!


                    *    *    *

რომ შემოღამდეს. მთვარემ გზები ვერცხლით მომთვაროს,
თვალებმა შენმა ვარსკვლავები ცაზე რომ თვალოს,
ანუ შორს ვიყოთ, სადმე, ტყეში, მინდორში ვიწვეთ, -
სულ ამას ვნატრობ, სასურველთა ვგონებ დროთა როს!


                    *    *      *

თქვი საბოლოოდ: ჩემი ხარ, თუ არა ხარ ჩემი!
ბედი მქონია, მხოლოდ ჩემთვის თუ იხარჯები!
ხოლო თუ შენი სიყვარული სხვასაც ეკუთვნის,
ვა, თავო ჩემო, მოგხვევია ეს რა ხვანჯები!