პირველი ჩემი ჩანახატი მინდა მივუძღვნა იმას ,რაც მე ეხლა ყველაზე მეტად მაწვალებს და მაფორიაქებს სულში,ჩემ პატარა (ზოგისთვის დიდ ნაკლს)...ჩემი დამოკიდებულება კაზინოს დედოფალის-რულეტკის მიმართ ისეთია,როგორც ცხოვრების მიმართ: ან ყველაფერი, ან არაფერი..და რას ვაკეთებ ან გა-ვაკეთებ საიმისოდ რომ მივიღო ან ყველაფერი ან არაფერი ამას გავარკვევ ძიების პროცესში,რომელსაც ცხოვრება ქვია...

  ە ە ە
არ მინდა დავიჯერო,რომ ცხოვრება თამაშია,
რომ ყველა წარმატება სვლების გათვლაშია,
ნიღბის გალერეის ყველა დამქაშები, მინდა ნაღმზე დავსვა ვინც კი თამაშშია...
    ერთხელ სპონტანურად ფატუმს ვეთამაშე,
  იქ არც საათია...კვამლი,კამათია,
  გორავს ციფერბლატზე ბედის ონავარი-
  მრგვალი თეთრი ბურთი.. ხშირი პულსაცია....
ვძარცვავ ჩემ თავს იმით რაც კი გამაჩნია,
რაზეც ქვეყანაზე ფასი დაუდიათ-
ოქრო ფული,გრძნობა,ენერგია,სული
და ვცვლი  "ფიშკად" რომ მოვიგო ფული..


ერთი  წარმატება ჩემთვის დიდი იმედია,
მეორედ კი მელის ცივი აგონია,
მე  ველოდი-მისს კრუპიემ ისევ გააგორა,
ბრუნავს ციფერბლატის დაფა მისტიურად...
ცივი მოლოდინი,მერე გამართლება
-ძალის თვითშეგრძნების რული გამთანგველი,
რაღაც მომენტში ვგრძნობ სულის ხუთვას,ორმოს
-ვიღაც ახლადმოსულს ულოცავენ მის ფსონს..

      ერთხელ მინდა მოვხსნა მეტი ვიდრე დავდე, მინდა წარმატების სახლის გავხდე დედა,
      მინდა ამოვიღო ,რაც კი წამიგია,რომ ვიპოვო ისევ სულის ჰარმონია...