როცა ტკივილი გაიზრდება,
როცა გულია დარდიანი,
როცა ფიქრები აირევა,
როცა ღამეა ავდრიანი...

ან როცა ამ გულს უხარია,
როცა დილა დგება მადლიანი,
როცა ბუნებაც გაიღვიძებს,
როცა აღარ ვარ ჯავრიანი...

მაშინ მეც კალამს მოვიმარჯვებ,
ვწერ ხან მშვიდი, ხან შარიანი,
ნაწერიც გრძნობას ემსგავსება,
თუკი გამომივა აზრიანი...

18/VIII-2010  22:00