დაღლილი მოვდიოდი სახლში ,როდესაც საკუთარ ლოგინზე მეტად ,რომელზეც ყოველ ღამე 9 საათი მძინავს,მაგ მაღაზიამ მომიხიბლა
.რიგი რომელიც მანდ იდგა,მემგონი გორის ტრასაზე გრძელი იყო.ყველა მიისწრაფოდა წინ და საუცხოო სიჩქარით გამყიდველები ისტუმრებდნენ კლიენტებს,რომლებიც ცხვირაწეულები ბრუნდებოდნენ თავიანთ სახლებში.
ჩავდექი მეც რიგში,რადგან უცხო მე არა ვარ,უცნაურად არ შემომხედონ თქო.ადამიანები კი წინ მიისწრაფიან და მასევე სწრაფად ქრებიან მაგ ქუჩიდან.მე კი ჩუმად ვიხედები წინ,სადაც პატარა 13-15 წლის ბავშვი დავინახე,რომელიც ნიღბით გამოდიოდა მაღაზიიდან..უცებ მხარზე ხელი ვიგრძენი და მოვტრიალდი.40 წლის კაცი იქნებოდა, რომელსაც თვალებთან უზარმაზარი ნაოჭები ჰქონდა.თავი დამიქნია და ზურგით შემომიტრიალდა.ფეხებ ქვეშ, ხალიჩა ვიგრძენი.მივხვდი ,რომ ახლოს ვარ შესასვლელთან.უცებ ხელი მკრა ვიღაცამ და წინ გავარდა საყიდლათ,ეტყობა საჩუქრად უნდოდა.კარებიც დავინახე..ცოტახანში მაღაზიის შიგნით ვიყავი.ჩემს წინ 18 წლის გოგონა იდგა, რომელიც ნიღბებს კანფეტებივით ირჩევდა.ეტყობა არამარტო მას შეუძლია ასე ადვილად გამოცვლა ძველი ნიღბების.ცოტახანში კი,გამყიდველმა ჩემთვისაც გააკეთა ნიღაბი,ოღონდ იგი  სახის უფრო მეტ ნაწილს ფარავდა.ასე გამოვედი მაღაზიიდან და ცხვირაწეული სახლში მივისწრაფოდი.მე წარმატებულად შევცვალე ძველი ნიღაბი-ახალზე!