გოცი ანთებული ლექსია აზრი ძალიან მომეწონა :+55555

ვაჟკაცური ლექსი.
გაიხარეთ

შენ ღალატს როგორ წარმოიდგენდი.
დანებებაზე თავი ჩაქინდრე,
ტუჩზე დაგეტყო მწარე ღიმილი,

აი, ეგაა ყველაზე ნაღდი!

შადური მაგარი იყო, კაცი იყო და კაცურ სიტყვას ენდობოდნენ ხუჩბაროვი და მისი თანამებრძოლები. გივი შადური ხუჩბაროვთან მოსალაპარაკებლად უიარაღოდ მიდიოდა...
აქვე მინდა ვახსენო შამილი-კაცი ლეგენდა.
შამილი ჩეჩნეთ-დაღესტნის სახელმწიფოში მესამე იმამი იყო. იგი დიდი სახელმწიფო მოღვაწე და ნიჭიერი მხედართმთავარი გამოდგა.
შამილმა ჩეჩნეთ-დაღესტანი ძლიერ სახელმწიფოდ აქცია.
შამილი ოცდაათ წელიწადს ებრძოდა რუსეთს, მათ შორის ოცდახუთ წელიწადს მეთაურობდა კავკასიის ეროვნულ-განმათავისუფლებელ ბრძოლას. მან სასტიკად დაამარცხა რუსეთის ჯარები და სახელოვანი გენერლები. ხალხმა შამილს კავკასიის ლომი უწოდა. ხოლო მსოფლიო თანამეგობრობის ქვეყნებმა პარიზში 1856 წელს მას გენერალისიმუსის წოდება მიანიჭეს ''კავკასიის დამოუკიდებლობისათვის ბრძოლაში გამოჩენილი გმირობისა და თავდადებისათვის''. ეს უმაღლესი წოდებაა. მთელ მსოფლიოში იგი მხოლოდ რამდენიმეს აქვს განსაკუთრებული სამხედრო ნიჭისა და დამსახურებისათვის.

ერთხელ კალუგაში მისთვის რუს ადიუტანტს უკითხავს: - ახლა კავკასიაში ხომ ვერავინ დაიჭერს შენს ადგილსო. შამილს ჩვეული გონებამახვილობით უპასუხია: - არა, კავკასია ახლა კალუგაშიაო.
თერთმეტი წელი გაატარა გადასახლებაში. ბოლოს მექაში წასვლის უფლება მისცეს. 1871 წელს არაბეთის გზაზე დაიღუპა. 72 წლის ასაკში შეწყდა კავკასიის ლომის გულისცემა.

ხოო ეგ კაი ლექსია ოთარ მაგრამ ხორნაული წაიკითხე...სანადირაძესთან ჩეკას მოტივებზეა აგებული ყველაფერი...თუნდაც ერთი მაგალითი...შადური მოუგებდა ხუჩბაროვს სროლაში? ხუჩბაროვს რა უყვეს იცი? შეწყალებული ხუცბაროვი ბარისახოში ავტობუსს დახვდებოდა შენი აზრით? ორი წელი ჩეკას ჯურღმულებში ყავდათ და მერე წამებით მოკლეს...შეეშვიტ რა მაგ წიგნს და მარტო მაგის მიხედვით ნუ მსჯელობთ იდიზე და ხუცბაროვზე...

ირაკლი, რატომ არის იდიოტობა გიორგი სანადირაძის წიგნი ''ნადირობა მგლებზე''
მაგ წიგნში ყველაფერი კარგად არის ასახული...
ჩეჩნები გამოყვანილია მებრძოლ ხალხად.
რაც შეეხება ჰაჯი-მურატს, როგორც ვიცი ეგ ადამიანი შამილის თანამებრძოლი იყო და საკმაოდ ვაჟკაცურადაც იბრძოდა კავკასიის თავისუფლებისათვის!

ჰაჯი-მურატზე ერთი კარგი ლექსი აქვს დაწერილი-ნიკოლო მიწიშვილს.

ჰაჯი მურატის მოჭრილი თავი

შემახის გზაზე ვიღაც შავმა,შავნაბდიანმა,
შუაღამისას დასძრა შავი ყარაბახული;
და თბილისამდე ბედაურმა ორბის ფრთიანმა
გასცვითა ნალი, ამ დღისათვის შემონახული.

არც ღამე იყო, მაგრამ თითქოს არც თენდებოდა,
როცა მხედარმა სასახლეზე მოაგდო ცხენი,
და უმალ, თუმცაფეხზე დგომა უძნელდებოდა,
კნიაზ ნამესტნიკს წარუდგინა ხურჯინით ძღვენი.

გადასცა წიგნი,შეისწორა ხანჯალი ბასრი.
დასწვდა ამანათს - მოარიდა ლაპარაკს ყური.
მან ამოიღო გაფერილი სპილენძის კასრი.
მერე წამოდგა და ასეთი ახსნა სურათი:
„მოჭრილი თავი მოგართვითო, ჰაჯი მურატის“.

ღია ფანჯრიდან ქარმა შუქი დააბარბაცა,
ბაღში აპრილის გაისუდრა ტკბილი ტაროსი.
და მოკლე ფრაზამ, ინგლისურმა, გასჭრა დარბაზი:
„ჭკუამ დაღუპა ეგ ბარბაროსი“.

შემდეგ წაიღეს პრისტავებით, მარშით, ურათი,
ვითომ დღე იყო მიღწევების ამომწურავი,
და მოედანზე დადგეს თავი ჰაჯი მურატის -
სისხლში, სპირტში და ლეკერტიან ცრემლში მცურავი.

მაგრამ ჯიუტი ნასროლ ტყვიას აქაც ითვლიდა.
იქ, ნუხის ტყეში, ხმალს იქნევდა მკვდარი სხეული.
პეტერბურგისკენ ფელდეგერი ცხენებს იცვლიდა,
მიჰქროდა სისხლი, დაღესტნიდან გადმონთხეული.

ამ სისხლისათვის ცრემლს შამილი არ იმეტებდა:
გამყიდველმაო ღირსეული ჰპოვა ნათესი,
და ვორონცოვიც, წინათ სხვას რომ აიმედებდა,
ასე ფიქრობდა: სისხლიოა მოღალატესი.

მაშ ვინ იყავი?.. რა იყავი? მაშ, რაღა გქვიან,
აქაც და იქაც დაღუპულო, მოჭრილო თავო.
ხუნძახელ ჰამლეტს რად გინდოდა, რომ გაჩნდი გვიან
გაორებულო, უფსკრულებში ჩაშლილო მთაო.

აქედან ვხედავ, ამბობს იგი: ბრძოდე, იწვოდე,
გაგსრისოს, დეე, ჭრილობებმა სისხლიან ფარცხით,
მაგრამ, თუ იბრძვი - სამუდამოდ უნდა იცოდე:
გაორებული კაცის ბედი თავდება მარცხით.

ნიკოლო მიწიშვილი
1935წ.

მასე ჩემო ჰარალე ბევრი არგუმენტით იბაც ჰქვია..:D და კიდევ ერთი...დააკვირდით ჰაჯი-მურატის და იდის სიკვდილს და თუ ვერ გავს მათი ბოლო ერთმანეთს ნახავთ. თორე ჰაჯი-მურატი ჩემთვის პირადად არანაირად არაა ვაჟკაცი...

ოღონდ რამდენად გავდა იდი ალხასტის ბედი ჰაჯი მურატისას, ეს მე ცოტა საკამათოდ მიმაჩნია!..
მხოლოდ შენ ერთს
მე ღალატზე ვიძახი თორე ჰაჯი-მურატს რო იდი სჯობდა ეგ ვიცი...
ირაკლი ყალიჩავა.

ვეთანხმები მხოლოდ შენ ერთის მოსაზრებას. რაც შეეხება ღალატს, არ მგონია ეს არაკაცური თვისება ჰაჯი მურატს ვინმესგან ჰქონოდა სასწავლი, ჩემო ირაკლი.:) რაც შეეხება ალხასტოვს, მას იდი კი არა, იბი ერქვა. თუ იმ ალხასტოვზე წერ, მე რომ მგონია. :)

... ოღონდ რამდენად გავდა იდი ალხასტის ბედი ჰაჯი მურატისას, ეს მე ცოტა საკამათოდ მიმაჩნია!..

აბა, შენ იცი, წარმატებები!
მხოლოდ შენ ერთს. 2010-10-11 14:23:01

  ამ მოსაზრებას მეც ვიზიარებ, თუმცა აქვე ავღნიშნავდი, რომ იდენტურობა ადამიანთა ბედს, ცხოვრებას, იშვიათად ახასიათებს. ღერძი კი აზროვნების, ქმედების, ამ ორი თავისუფლებისმოყვარე ადამიანისა, არც თუ მნიშვნელოვნად არის დაცილებული ურთიერთს.
  თავად ლექსი, თავისუფლების მოყვარული სულის გამოძახილია და მებრძოლი ადამიანის ხვედრზე გვესაუბრება. იგი ჩვენეულია, ქართული და ამდენად საჭიროც.
  რაც შეეხება ლექსის პოეტურად გამართვას, ეს გემოვნების საკითხია. გემოვნებაზედ კი, მოგეხსენებათ არ დავობენ. ასეთ დროს რჩება ერთი რამ, - როდესაც ლექსის გამართულობაზე საუბრის ჯერი დგება, ვთვლი, რომ კონკრეტული საუბარია მეტად მომგებიანი მწერლისათვის. ირაკლიზე მე ვერაფერს ვიტყვი (ღმერთმა დაიფაროს იგი ასეთისაგან), მაგრამ ზოგიერთს კონკრეტული მითითებებიც მტრობა ჰგონია და მე მესმის იმ ადამიანთა სიჩუმე, ვისი ხედვაც უცილობელ წაადგებოდა ნებისმიერ ჩვენგანს ლექსის დახვეწა-გადახალისებაში. აქ არის ამის შემძლე არაერთი ადამიანი. ჩემთვის მათი დუმილიც გასაგებია.
  წარმატებები ირაკლის და მის მსოფმხედველობას.

გულიანად ამბობ ხოლმე, რევოლუციონერო :-P

ყოჩაღ, ირაკლი!
სულ მუხტიანი ლექსები გაქვს! :)
+5! :)

ნაღდად არ ვიცი ვინ იყო ალხასტოვი,მაგრამ ნაწერი მართლა მომეწონა.

ეგ წიგნი ვიცი...სრული იდიოტობაა...ჩეკას შეთითნხლი მასალებით...მე უფრო კარგს გირჩევ...გიგი ხორნაულის...ჩემი საწუთრო-სამზეო ჰქვია...ინტერნეთში დაგუგლე და ნახავ...ჩანაწერებია...მე ღალატზე ვიძახი თორე ჰაჯი-მურატს რო იდი სჯობდა ეგ ვიცი...

ირაკლი, სანადირაძის (სახელი არ მახსენდება ამწუთას) ვრცელი რომანია მაგ თემაზე "ნადირობა მგლებზე". მართალია საბჭოური კონიუქტურითაა დაწერილი, მაგრამ უმრავი დოკუმენტური მასალაა თავმოყრილი. მონახე ეგ წიგნი და წაიკითხე, ვიცი დაგაინტერესებს.
ლექსი კარგია, ვაჟკაცური მუხტით დაწერილი, როგორც აქ უკვე შენიშნეს კიდეც.
ნეტავი პოეტურადაც უფრო მეტად გამართავდე ხოლმე შენ ლექსებს, რომლებიც ასე მიყვარს და მომწონს თავისი მჩქეფარებისა და სისხლსავსეობის გამო.

ოღონდ რამდენად გავდა იდი ალხასტის ბედი ჰაჯი მურატისას, ეს მე ცოტა საკამათოდ მიმაჩნია!.. :)

აბა, შენ იცი, წარმატებები!

თითქოს, პოემასავითაა და მინდოდა გაგრძელებულიყო. შინაარსიანია და მელოდიური:-*

ისეთი ლექსია, ჩეჩენ მეომრებს რომ ეკადრებათ!!!
ჯოხარ დუდაევმა თქვა ერთხელ: ''ჩვენს უკან მშოლიური მთებია, წინ კი თავისუფლება... ჩვენ ვერ დაგვამარცხებენ, წინ ვაინახებო!''
იჩქერიის თავისუფლებიდან იწყება მთელი კავკასიის თავისუფლება.
გაუმარჯოს ჰაჯი-მურატს და იმ ჩეჩენ მეომრებს, რომლებიც საბჭოთა წყობას არ შეურიგდნენ და თავისუფლებისთვის იბრძოდნენ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

გარეთ გამოსულს ტყვია შემოგვხვდა,
და მიესალმე შუბლზე ღრუბელით...

ჰო, ვაჟკაცური ჟინის მატარებელი ლექსია! :)

ვაჟკაცური, ძლიერი ლექსი ვაჟკაცებზე