ქარებმა წამლეკეს,
უშენო ქარებმა...
გახსოვდეს:
მე ისევ ვჯიუტობ;
მე მაინც გავბედავ:
მტკიოდეს და
მაინც ვმარტობდე...
დღეებმა მაწამეს,
უშენო დღეებმა,
იცოდე.
შენ ისე თავნება,
მეც ისე თავნება...
და მინდა:
მათბობდე...
განქარდეს ტკივილი...
მოდი და მიწამლე.
და გრძნოდე:
ეს გული შენია...
ეს ფიქრი შენია,
შენა ხარ დღეს ჩემი
სიცოცხლე.
ქარებმა წამლეკეს,
უშენო ქარებმა...
და მაინც მინდა, რომ
მტკიოდე.
გინდოდეს:
შენს ფეხთან დავყრიდი
ყვავილებს...
ოღონდაც:
გინდოდეს!!!