მადლობა, ბლაგვი! ეს ნაწარმოები არაა. ერთი ანტიკური ჟანრის სტრუქტურამ დამაინტერესა, მოვძებნე და ვორდი არ მქონდა იმწუთას , იქ რომ შემენახა და ჩემს ნაწარმოებებში შესანახად ჩავპოსტე, ვარაუდით, იქნებ მოგვიანებით რაიმე იდეა გამომედნო.
.  ახლა , ვიდრე ჩემს ბოდიშს არ წაიკითხავს ღიმილა, ვერ წავშლი. ჯერ საერთოდ გაიშვიათდა ლექსის მკითხველი და პირადად მე კი ყოველი საკუთარი მკითხველი ოქროდ მიღირს.

ეს ნაწარმოები წაშალე და თარგმანი თავიდან დადე..  მშვენიერი თარგმანია თან... :)

თარგმანი კი ესაა

ს. ესენინი

სიმღერა
- - - - - - - -

სარკმლის თავზე - მთვარე, სარკმლის ქვემოთ - ქარი.
ტანშიშველი ალვა, ვერცხლის შუქში მდგარი.

ჟღერა ტალიანკის, ტირილმორეული,
ასე მშობლიური, ასე შორეული.

ქვითინებს და ხარობს კენტი ხმა უგონო,
სად ხარ, ცაცხვო ჩემო, ჩემო საუკუნოვ!

ზეიმის დროს, ადრე, სატრფოს გვერდით, ასე
მეც ვწელავდი გარმონს სიყვარულით სავსე.

დღეს რაღა ვარ მისთვის, უმნიშვნელო , მწირი!
სხვის ნამღერზე ვხარობ, სხვის ნამღერზე ვტირი.

( თარგმანი ნინო დარბაისელისა)

Сергей Есенин - ПЕСНЯ

Над окошком месяц. Под окошком ветер.
Облетевший тополь серебрист и светел.

Дальний плач тальянки, голос одинокий,
И такой родимый, и такой далёкий.

Плачет и смеётся песня лиховая,
Где ты, моя липа, липа вековая?

Я и сам когда-то в праздник спозаранку
Выходил к любимой, развернув тальянку.

А теперь я милой ничего не значу.
Под чужую песню и смеюсь, и плачу.

ბოდიშს გიხდით, ეს საიდან დაიდო, არვიცი , თარგმანის დადებას ვცდილობდი და ეს რაღაც მონახაზი, უბრალოდ , შენახული მქონდა აქ , ჩანაწერე ში. რომ იტყვიან , ,პირკატა მეცა, გამოქვეყნებული და თან კომენტირებული რომ დამხვდა

ამის გამო შემოვედი ეხლა.. არ მომეწონა :დ