ც რ ე მ ლ ე ბ ი

თქვენ გვეუბნებით, რომ იაფია ამ ცრემლთა ფასი . . .
მაგრამ ეს გამჭვირვალე წვეთები ნამის, უფრო ძვირია,
იგი ძვირია ჩვენი სამყაროს მთელს საგანძურზე,
თუ ეს ცრემლები უმანკო თვალებსა სდიან.


მთვარის ღიმილში

ლამპარი ჩაქრა მთვარის ღიმილში,
მთვარის თრთოლვაზე სიცივე მიტანს,
ნეტა გათენდეს მალე ეს დილა,
თორემ ეს ღამე რა სტროფს აიტანს.
თვალს მიპაჭუნებს ვარსკვლავი ცაზე,
ლექსმა ივარდა,
მთვარის ღიმილზე, ღამის უკუნში,
მუზამ ჩემს კარზე აზრთა მორევში,
ვალი იხადა.
სტროფი სტროფს მისდევს, რითმა რითმას ჰგავს,
ყოველი ლექსი სულის კვნესას ჰგავს,
ფიქრი აშლილი ქარბუქის ველში, მთვარის სხივებში
შმაგ არაგვსა ჰგავს.