შენ ხარ ოცნება და ლამაზი სევდის ნაწილი,

ჩემი გრძნობა ხარ და ყვავილი ობლად გაშლილი,

შენი ცრემლები, მარგალიტი თითქოს დაშლილი,

წამწამს ეცემა და ეშვება გრძნობით აღვსილი.



შემოსილი ხარ და მხრებზე ხშირი თმა გაქვს დაყრილი,

ვბნდები, გიყურებ და მაინც ვით გედი დაჭრილი,

თითქოს ვღიღინებ, უკნასკნელ აკორდებს ვაქსოვ,

მიყვარხარ ძლიერ ,ძლიერ მიყვარხარ და ასე გამკობ.



ღიღინ ღიღინით დაგღიღინებ, ვღიღინებ მარტო,

შენი სიცილი,რაკარუკით რიკრიკებს მართობს,

ტრიალ ტრიალით, დამტრიალებ მაბნევ და მაკრთობ,

შენი სურნელი მომაპკურე,ის ძლიერ მატკბობს..



შენ ხარ სიმი და მე თითების შურით ვარსებობ,

შენ ხარ სიმღერა და ბგერების ზიზღით ვთავნებობ,

(სამი წერტილი) აქ შევწყვიტო, თუ გავაგრძელო?

...............................

\'ამ სიტყვის ბოლოს არსებული მდუმარე ღელვა, ნაზმა გრძნობებმა დაამსხვრია და გადათელა.\\'\\' (დასასრული)