წვიმდა, ქარებში ქარაგმულად ქროდა ნიავი,
და შემოდგომას თითქოს ფერი გადასდიოდა,
წვიმდა ფიქრებში ფაეტონით ფიფქი მოჰქროდა,
ამ ნოემბერს კი ცივი სუსხი გადაჰკიოდა,

წვიმდა, ციოდა, ამღვრეულად თოვდა ოცნება,
თეთრ იასამნებს ცრემლი ნაზად ჩამოსდიოდა,
ხო, გალაკტიონს აქ უყვარდა ჯდომა მეფურად,
რომ ფოთოლცვენას მოეყოლა როგორ ციოდა.