ნაწარმოები შეიცავს უცენზურო ფრაზებს

თუ თქვენ გინდათ ნახოთ მხოლოდ ეს ნაწარმოები, დააჭირეთ აქ

დღეს, სტუმარი ამერიკიდან გვეწვევა და ჩემი ფილმი ტიტრებით გავა, როგორც ყოველ დღე ...HELLO GEORGIA!
ჯეიმსიც ჩამოვიდა და ჩვენ,როგორც ქართველებს შეგვეფერება მთელი ოჯახი დიდი სითბოთი და სიყვარულით შევხვდით.აეროპორტიც დავტოვეთ და სახლისაკენ გავეშურეთ.იცი,დედა მთელი დღეა სადილს ამზადებს და სახლში ტრიალებს,უცხოელი სტუმარი ქართული სუფრით უნდა გავაოცოო და როგორც იქნა,სადილი შედგა.ჩვენი ჯეიმსიც საკმაოდ კმაყოფილი და ნასიამოვნები დარჩა.სანამ სადილს მოვრჩებოდით მე და მამა ვსაუბრობდით,თუ სად შეიძლება წაგვეყვანა ჯეიმსი,რითი უნდა გაგვეოცებინა...
მერე დავფიქრდი: ახალი სკვერებით და ხიდით? სასაცილოა,ამერიკაში ალბათ ყოველ ქუჩაზე მსგავსი გარემოამეთქი.
ფერადი შენობებით? იქ უკვე ძაღლის სახლსაც არ ღებავენ მსგავსი ფერებით...შადრევნებით? ეს კითხვა საერთოდ რატომ გამიჩნდამეთქი მიკვირდა...
და ბოლოს,ჩვენ სიწმინდეს,ეკლესიებს დავუბრუნდი.აი, ერთადერთი გარემო რითაც შეიძლება გავაოცოთ ჩვენი "ამერიკელი"მეთქი.....
სადილიც მორჩა და სახლი დავტოვეთ.სანამ უშუალოდ მეტეხის ეკლესიას მივუახლოვდებოდით,ჯეიმსს ზოგად წარმოსახვას ვუქმნიდი ამ სიწმინდესთად დაკავშირებით.ვუამბე თუ როგორ აიგო,რამდენ წლიანი არსებობა აკავშირებს ჩვენ სარწმუნოებას და ბოლოს თუ როგორ დიდ პატივს ვცემდით მას და როგორი მნიშვნელოვანი იყო ჩვენთვის..
.....აი,აქ მინდოდა შემეწყვიტა და მხოლოდ ეს მეთქვა:

"გრცხვენოდეთ ქართველებო"

უბედურება ის არის,რომ ვაგრძელებ...გული დამეწვა,როცა ჩემი და ჯეიმსის თვალებს პირველივე დანახვაზე, ეკლესიის მიდამოებში არსებული "მოზასავე" წყვილი მოხვდა...როგორი ამერიკელია, კითხვას კითხვაზე მისვამდა.ვერ მოვიფიქრე პასუხი,ან კი რა უნდა მეთქვა,როცა 5წუთის უკან ეკლესიისადმი პატივისცემაზე ვსაუბრობდი.მთელი გზა მდუმარედ გავატარე.მამამაც გაბრაზებით გვითხრა: სანამ მორიგ სირცხვილს ვნახავდეთ,სჯობს სახლში დავბრუნდეთო.ასეც მოვიქეცით,მაგრამ ჯეიმსს ეს იდეა არ მოეწონა და მთხოვა თბილისი დავათვალიეროთო.სხვა რა გზა გვქონდა.
დავიწყეთ თავისუფლებით.
"ახლა ჩვენ ვუახლოვდებით პარლამენტის შენობ.." ვერც კი მოვასწარი დასრულება,რომ მოედანზე არსებული აქციის მხილველნი გავხდით.თან, ჩვენდა გასაოცრად ერთ-ერთ მათგანს პოსტერზე ეწერა:
"We need peace!"
ქუჩაში მოსიარულე მშიერ,დაჩაჩანაკებული ხალხის ხილვაზე ხომ აღარაფერს ვამბობ.ჯეიმსის გაოცებას საზღვარი არ ჰქონდა,მაგრამ კიდევ კარგი კითხვას არ გვისმევდა.თუმცა, ასეთი იდუმალ სიჩუმეს ისევ კითხვები მერჩივნა...
მე აქ შევწყვეტ და აღარ გავაგრძელებ,თუმცა ...
აეროპორტი,დილის 8 საათი.ჩვენ ჯეიმსს ვაცილებთ:მე,ჩემი და,მამა და დედა...
ჯეიმსი თვითმფრინავში ავიდა და ფურცელი რომელიც დაგვიტოვა დიდი ინტერესით გავხსენით.შთაბეჩდილება #2 :
''Where's other Georgia?''სხვა საქართველო სად არის?
ოხ, ეს ტიტრები როგორ მაღიზიანებს...გაუშვით ფილმი ქართულად..