17. "წითელფეხება მტრედებო", ანუ "ჯიხვი ქარაფზე ხტის" მეც ავთო შარვაძისა მგონია... ვითომ ვცდები მეც და ქ-ნი თამარიც? ეს ხომ წარმოუდგენელია! :))
ბაკურბატონი. 2011-04-05 00:46:15


ბაკურ, ლექსი მურმან ლებანიძისაა, ავთო შარვაძე უბრალოდ მღეროდა (მუსიკა მისია).
ისე მურმანის ამ ლექსს რობერტ ბარძიმაშვილიც მღეროდა თავის დროზე.
სიმღერა ნამდვილად ავთო შარვაძისაა. :)

:)

რა საყვარელი ლექსია!!! კეთილი და თბილი ღიმილი მომგვარა :) კარგი ხარ, ოთო :-* მეც გილოცავ ხარებას!!! ღმერთმა სულ გახარებული გამყოფოს:x 

ჯიხვის სავარაუდო პასუხი:


მაშინ რა არის ცხოვრება,-
თუ არ იარე აღმართში?...
ამ ქართულ მთებთან ჭიდილი
მიხარის დარში, ავდარში.
შენც ამო, წყურვილ მაიკალ
შენი სამშობლოს ცქერითა,
ამაყი თვალით მაიმკი
ველებს პურით და ქერითა...
მიხარის შენი წერილი,
ქართულის  გულით  ნაძახი,
იგრე ეამა საჯიხვეთს...
ახლა თუნდ დამკრან ნაჯახი!

უნდა დაგიკრა ტაშია!!!

:-*

უი ჟანრი: სხვა
:) :*

+++++

"წითელფეხება მტრედებო", ანუ "ჯიხვი ქარაფზე ხტის" მეც ავთო შარვაძისა მგონია... ვითომ ვცდები მეც და ქ-ნი თამარიც? ეს ხომ წარმოუდგენელია! :))

მომეწონა  ძალიან  ლამაზი ლექსია+++  და  ვფიქრობ  არაფერია  შესაცველი:)

ბევრი ვიფიქრე შემეცვალა თუ არა ბოლო ორი ხაზი, მაგრამ სამწუხაროდ ვერაფერი ვერ მოვიფიქრე სანაცვლოდ... იყოს ისე, როგორც არის... მაინცდამაინც არ მიყვარს გამოქვეყნებულ ლექსში სიტყვების შეცვლა. მიუხედავად იმისა, რომ ბოლო ორი ხაზის შეცვლა მეც მინდა, ამ წუთას არაფერი არ მომდის თავში სამაგიერო სიტყვები, ასე რომ დარჩეს ისე, როგორც არის... რა ვქნა ახლა...

..

მე კიდევ სწორედ ფინალი მომწონს.. დანარჩენი - ათასჯერ თქმულა და დაწერილა.. აქ გაკრთა ავტორის ინდივიდუალური დამოკიდებულება..

და "ჯიხვი ქარაფზე ხტის" - მურმანიკა ლებანიძის ლექსია..

ოთარ, მე რომ მკითხო, სილ ბოლო ორი სტრიქონი ლექსს აფუჭებს, ხიბლს უკარგავს.

ჯიხვო! სად მიხვალ ტიალო,
რადა ხტი გრიგალ-ქარშია?!
კლდე-კლდე რად დახეტიალობ,
ავდარშიაც და დარშიაც!..
სულ დაბლა იყურები და
არ იხედები ცაშია.
საჯიხვეების მშვენებავ -
შენთვის ამოვალ მთაშია...

და აქ დავამთავრებდი! ნუ, შენ როგორც გინდა, მაგრამ...  მე ასე ვფიქრობ!

თორემ, ---->>>
ქარაფზე ხტუნვა-ხტუნვისთვის ... ჯიხვს >>> ტაში?...  რა ვიცი, აბა?


ჯიხვი ქარაფზე ხტის,
ბუზს არ აიფრენთ, ქედებო...  (ავთო შარვაძე)

:)))))))

ქარაფზე ხტუნვა-ხტუნვისთვის
უნდა დაგიკრა ტაშია!!!

კარგია, კარგიი :)

+5

+5!!!

;)

მოეწონა კვაზი უმახინჯესს+უსასრულობა

მადლობა კოსტა კომენტარებისთვის... :)))))))

არ ვიცი რა ვთქვა :) შენებურიაო... მე უკეთესებიც მინახავს :)

4. ოთარ ქვედა კომენტარს ყურადღება არ მიაქციო, მაინტერესებს პროსტა თუ გამიმწვანებენ და მაგიტო  ისე შენებური ლექსია... და ჯიხვური

მოგიკითხე აქვე
კოსტა. 2011-04-04 03:14:13


ოთარ მაპატიე მაგრამ ღთუ გამწვანდებაზე სიცილი წამსკდა და ბოდიში=))

ოთარ ქვედა კომენტარს ყურადღება არ მიაქციო, მაინტერესებს პროსტა თუ გამიმწვანებენ და მაგიტო :) ისე შენებური ლექსია... და ჯიხვური :))

მოგიკითხე აქვე :)

ესე იგი...სახეზე გვაქვს ლექსი... ლექსის დასაწყისიდანვე ვიგებთ რომ ჯიხვი ავტორის ახლობელია (ჯიხვო სად მიხვალ ტიალო)  აქვს მასთან ფამილიარული დამოკიდებულება და უფრთხილდება კიდეც მის ჯანმრთელობას. მოუწოდებს იყოს უფრო ღვთისმოსავი... ბოლოს კი უგენიალურესი სახე...მე თვალწინ წარმომიდგა ქარაფის დაბლა, გაცისკროვნებულ ველზე მდგარი ოთარ რურუა რომელიც ღიმმორეული სახით, მონოტონურად ტაშს უკრავს ჯიხვს რომელიც ქარაფზე ხტუნს ... ლექსი წარმოადგენს მთიულურ კილოკავს თუმცა სამწუხაროდ კლაუზულაში არ ტყდება. ჯიხვი არის ცხოველი რომელიც საქართველოს მთიან რეგიონებში ბინადრობს და საკმაოდ გემრიელია.

სალამი მეგობარო. ;)

სალამი კარგ ადამიანს:)