გზაზე ხეტიალობს მთვრალ კაცივით ქარაშოტი,
მტვერში შეიმჩნევა ფოთოლცვენის მიგრაცია,
ცაზე მთვარე როგორც შოთის პური გაიშოტა,
მე კი ვუცქერ მხოლოდ ვარსკვლავების გრადაციებს

შენში,ანუ მე ვარ დროებითი ემიგრანტი,
შენს მწვერვალებს ვლაშქრავ ყველა თითის ბალიშებით,
ახლა დავამსხვრიე წარმოსახვის  გარნიტურა,
ჩემს წინ ვარდისფერი ბაგეები იშლებიან.

გულში კერტისფორმის მეწამული ნაღმებია,
სისხლი თითქოს აღმართს მიუყვება ქშენა-ქშენით,
შენი მორკალული წამწამები იღიმება,
და მე სურვილების ცათამბჯენი ავიშენე,

ხოდა ვხეტიალობ მთვრალ კაცივით ქარაშოტში,
სულში შეიმჩნევა ემოციის მიგრაცია,
წარბი შუბლზე,როგორც ცაზე მთვარე გაიშოტა,
და მე ვუცქერ ფერად (მაგ თვალებში) გრადაციებს..

                                                      დმ.2011წ.