(მ. პლიაცკოვსკი)

ღიმილისგან დღეა მზიანი,
ღიმილისგან ცაზე ცისარტყელა ელავს...
უწილადე სხვასაც ღიმილი, -
ისევ ღიმილს დაგიბრუნებს ირგვლივ ყველა.

და მაშინ ხომ ნამდვილად
აცეკვდება ღრუბელი,
ვიოლინოს ააწრიპინებს კალია...
ცისფერი ნაკადულით თუ იწყება მდინარე,
ღიმილი მეგობრობის დასაბამია...


მხოლოდ ერთი სათნო ღიმილით
სევდიანი წვიმაც შეიმშრალებს თვალებს...
სიჩუმესთან წილნაყარი ტყეც
მწვანე ფოთლებს მხიარულად აშრიალებს.

და მაშინ ხომ ნამდვილად
აცეკვდება ღრუბელი,
ვიოლინოს ააწრიპინებს კალია...
ცისფერი ნაკადულით თუ იწყება მდინარე,
ღიმილი მეგობრობის დასაბამია...


ღიმილისგან ყველა გათბება,
დიდი სპილოა თუ ციცქნა ლოკოკინა...
იღიმება ირგვლივ სულყველა
და ცისფერი ბურთიც ღიმილისგან ბრწყინავს.

და მაშინ ხომ ნამდვილად
აცეკვდება ღრუბელი,
ვიოლინოს ააწრიპინებს კალია...
ცისფერი ნაკადულით თუ იწყება მდინარე,
ღიმილი მეგობრობის დასაბამია...



Улыбка
(М. Пляцковский)

От улыбки  хмурый  день светлей,
От улыбки  в небе радуга проснётся.
Поделись улыбкою своей
И она к тебе не раз еще вернётся.

И тогда наверняка,
Вдруг запляшут облока
И кузьнечик запиликает на скрипке,
С голубого ручейка начинается  река,
Ну а дружба начинается с улыбки.


От улыбки  солнечной одной
Перестанет плакатьсамый грустный дождик
Добрый лес простится с тишиной
И захлопает в зеленые ладоши.

И тогда наверняка,
Вдруг запляшут облока
И кузьнечик запиликает на скрипке,
С голубого ручейка начинается  река,
Ну а дружба начинается с улыбки.


От улыбки  станет всем теплей
И слону и даже маленькой улитке
Так пускай по-всюду, на земле,
Будто лампочки, включаются улыбки.

И тогда наверняка,
Вдруг запляшут облока
И кузьнечик запиликает на скрипке,
С голубого ручейка начинается  река,
Ну а дружба начинается с улыбки.