აუ როგორ მესიამოვნა (ამ საიტზე ამდენი სისულელის წაკითხვის შემდეგ) და საერთოდ მომწონს თქვენი პოეზია++++++++++++ბევრი

გვირილის თმების დაწიწკვნა მომეწონა :)
საერთოდაც!

###
ეს მეორე ლექსია, ალბათ.
ისიც მომეწონა, ოღონდ "ბჭუტავს" შეცდომით წერია, ვგონებ, სწორია - "ბჟუტავს" :?

ფანტასტიური ლექსია

++++

ქალბატონო  თანანა უბრალოდ +++++++ ები!

ისევ აიღო ქარმა თავს ხელი,
კვლავ დაემსგავსა ქუჩის ხულიგანს.
ჩითის კაბა კი მთრთოლვარე მხრებით,
მიხმობს წარსული გაზაფხულიდან...
დაბორიალობს კედელზე ლანდი,
თუმცა, ეს მხოლოდ ხეთა ჩრდილია.
გახსოვს? წვიმის წყლით იმ თმებს რომ მბანდი,
ახლა ღაწვზე რომ ჩამომტირიან...
ფრიალებს ფიქრში ფარვანათ წყება,
აფრენას ლამობს სიტყვა ბაგეზე.
გულს მიშლის ნუში და გული მწყდება,
ეს გაზაფხულიც რომ არ დაგეძებს...
ხომ გავირბინეთ ცის სარტყელის ქვეშ,
ხომ მისახსოვრე სიო მარაოდ.
გახსოვს? გვირილაც ლამის მთელი თვე,
თმას იწიწკნიდა, - ჰო, თუ არაო...
კრიალოსანი ჩავმარცვლე დღეთა,
შეჩერდა წუთით  ხსოვნა აპრილთან.
წამი, რომელიც მოვწყვიტეთ ერთად,
ისევ წუწუნებს, შენ რომ აკლიხარ...

თანანა, გაგახარათ ღმერთმა! რა მეამა ამ დილადრიან ეს ლექსი, ნამდვილი სასიმღერო ლექსია, უძლიერესი იმათთვის, ვისაც ახალგაზრსული წლები უკან დარჩა!

ღამეა, მთვარე ბჭუტავს ჭრაქივით,
ტურები ეზოს ბოლოს კივიან.
დედაბერივით ოდა წახრილი,
კიდევ როგორ დგას, გასაკვირია...
მოისუნსულებს ძაღლი ეზო-კარს,
მიმოიფერთხავს ტურებს, მკივანებს,
მოძებნის ძუკნას იქვე, მეზობლად
და მის გვერდით თავს მოიმძინარებს.
ღამეა, ცაზე ვარსკვლავს, მოფენილს,
თითქოს არ ჰყოფნის ცა საციაგოდ.
და ხედავს სიზმრად ბრძენი სოფელი
იმედს, ცხადში რომ ვერსად მიაგნო...

საოცარი ლექსი, საოცარი ხედვა! აღფრთოვანებული  და მოხიბლული ვარ!

გახსოვს? გვირილაც ლამის მთელი თვე,
თმას იწიწკნიდა, - ჰო, თუ არაო...  - გამოვყავი იმიტომ, რომ რაღაცნაირად, თბილად გამეღიმა. ისე კი, ორიევ ლექსი, მთლიანობაში, ძალიან მომეწონა.  :)

ისევ აიღო ქარმა თავს ხელი,
კვლავ დაემსგავსა ქუჩის ხულიგანს.
ჩითის კაბა კი მთრთოლვარე მხრებით,
მიხმობს წარსული გაზაფხულიდან...
დაბორიალობს კედელზე ლანდი,
თუმცა, ეს მხოლოდ ხეთა ჩრდილია.
გახსოვს? წვიმის წყლით იმ თმებს რომ მბანდი,
ახლა ღაწვზე რომ ჩამომტირიან...
ფრიალებს ფიქრში ფარვანათ წყება,
აფრენას ლამობს სიტყვა ბაგეზე.
გულს მიშლის ნუში და გული მწყდება,
ეს გაზაფხულიც რომ არ დაგეძებს...
ხომ გავირბინეთ ცის სარტყელის ქვეშ,
ხომ მისახსოვრე სიო მარაოდ.
გახსოვს? გვირილაც ლამის მთელი თვე,
თმას იწიწკნიდა, - ჰო, თუ არაო...
კრიალოსანი ჩავმარცვლე დღეთა,
შეჩერდა წუთით  ხსოვნა აპრილთან.
წამი, რომელიც მოვწყვიტეთ ერთად,
ისევ წუწუნებს, შენ რომ აკლიხარ...




5555555555555

ტურები ნამდვილად კივიან...
აფთარია, რომ ტირის... ვერ ვიტან აფთარს! :)

მე ეს მომხვდა თვალში ცუდად:
გახსოვს? წვიმის წყლით იმ თმებს რომ მბანდი, ------>>> იმ თმას (!!!) რომ მბანდი,

ეს გაასწორე, რა? გთხოვ!

დანარჩენი - არაჩვეულებრივია!
5555555555

3. ტურები არ კივიან ოღონდ- ტირიან.  რითამასაც არ შეცვლის და სწორიც იქნება.

კარგი ლექსებია.
დიმიტრი ბახუტაშვილი. 2011-04-16 10:46:25

ბატონო დიმიტრი, მადლობას მოგახსენებთ კომენტარისათვის. რაც შეეხება ტურების კივილს თუ ტირილს, გადავამოწმე და ჩემი ვერსია აღმოჩნდა სწორი...
იხ. ამის დამადასტურებელი მაგალითები:
1."კარგადაც კივიან დიქტიები, ავაზები, ჯიქები..." - ჰეროდოტე

2. "ისევ ტურების კივილი ისმის..." - ერნესტ ჰემინგუეი ("კილიმანჯაროს თოვლიანი მთა")

3. "გარეთ ქარი ტურასავით კივის
და ქარივით დაწრილებს ტურა" - როი აბუსელიძე

პ.ს. თუმცა, პოეზიისთვის არც მათი ტირილით შავდება რამე...

მშვენიერი ლექსები, უზომოდ მესიამოვნა წაკითხვა, გაიხარეთ!

კარგებია ძალიან :)
მაგრამ ეს...      და ხედავს სიზმრად ბრძენი სოფელი
                        იმედს, ცხადში რომ ვერსად მიაგნო...                      განსაკუთრებულ განწყობას ქმნის  :)

სულ პირველი სტრიქონი კი, ახლაც, ერთხელაც რომ მივუბრუნდი _ ისევ "ხორკლიანი" მეჩვენა, რატომღაც... უკაცრავად რომ სხვაგვარად ვერ გამოვთქვი :)

+555

,,გახსოვს? გვირილაც ლამის მთელი თვე,
თმას იწიწკნიდა, - ჰო, თუ არაო..."

<,,ხომ გავირბინეთ ცის სარტყელის ქვეშ,
ხომ მისახსოვრე სიო მარაოდ."--

დიდებულია.
ვეთანხმები დიმიტრის რჩევას.
ვე

რა ლამაზი ლექსებია . ძნელია რამე გამოყო , მაგრამ მაინც

დედაბერივით ოდა წახრილი,
კიდევ როგორ დგას, გასაკვირია...

ღამეა, ცაზე ვარსკვლავს, მოფენილს,
თითქოს არ ჰყოფნის ცა საციაგოდ.
და ხედავს სიზმრად ბრძენი სოფელი
იმედს, ცხადში რომ ვერსად მიაგნო...

გულს მიშლის ნუში და გული მწყდება,
ეს გაზაფხულიც რომ არ დაგეძებს...

წამი, რომელიც მოვწყვიტეთ ერთად,
ისევ წუწუნებს, შენ რომ აკლიხარ...

მშვენიერია

ლამაზი, შთამბეჭდავი ლექსები-სურათები!
5555

ტურები არ კივიან ოღონდ- ტირიან. :)  რითამასაც არ შეცვლის და სწორიც იქნება. :)



კარგი ლექსებია.

ისევ მოვედი,თამარ!
ჩემი გაპუტული გვირილა დავინახე-რა ცოდო მყოლია???

თვალებიც დავინახე მისი-"ჰო" რომ უნდოდა ...:
( მოლოდინით რომ კანკალებდა:აბა? ჰო.თუ არა?

ჰო, ჰო,ჰო!
რა კარგი გული( გ) აქვს!|

გახსოვს? გვირილაც ლამის მთელი თვე,
თმას იწიწკნიდა, - ჰო, თუ არაო...
კრიალოსანი ჩავმარცვლე დღეთა,
შეჩერდა წუთით  ხსოვნა აპრილთან.
წამი, რომელიც მოვწყვიტეთ ერთად,
ისევ წუწუნებს, შენ რომ აკლიხარ...


გახსოვს? გვირილაც ლამის მთელი თვე,
თმას იწიწკნიდა, - ჰო, თუ არაო...

მეორე ვერ წავიკითხე ამ სტრიქონის მერე....

მოვალ და ..
ვიცი.ისევ გამენასკვება სათქმელი...