ვერაფერს ვერ შეცვლი, უკვე გვიანია,
ტვირთი წილად გერგო, მიიჩნევ, ტიტანის,
სიცოცხლე, ვაი, რომ სხვა არაფერია,
გარდა ამ საპალნის ბოლომდე მიტანის.

რიტმი ჯოჯოხეთის,  დღეები – იმგვარი,
თითქოსდა,  ვიღაცამ ჩაგირთო წამმზომი,
მიათრევ და  ტვირთი სხვადასხვა ნაგავით
მძიმდება
და ფიქრობ: საშველი სად არის?

ხანდახან გინდა, რომ ყველაფერს გაექცე,
დაიცე დამბაჩა და თმები მიაწვა
ცხოვრებას,
რომელიც ბოროტი ბავშვივით
სილაში ნაშენებ ქალაქებს გილეწავს.

...და რადგან გაქცევას დაარქვეს  ღალატი,
მშველელი დღეს მხოლოდ ღვთის ანგელოზია,
რომელსაც ძალუძს, რომ  სილაში ქალაქი
იხსნას და გადარჩეს შენი ილუზია.