ამ ლექსზე შექმნილი ესპანურენოვანი სიმღერა - http://www.youtube.com/watch?v=A2iC7lDTAjI&feature=related



დაბრუნდებიან შავი მერცხლები,
შენს აივანზე დაიბუდებენ,
ფანჯრის მინებზე ოდნავ შეხებით,
დაგიძახებენ თამაშით ისევ.
მაგრამ ისინი, ზეცად რომ ფრენენ,
შენს სილამაზეს, ჩემს ბედს დასცქერენ,
ჩვენს სახელებს რომ იმახსოვრებდნენ...
მოფრინდებიან აღარასოდეს.

დაბრუნდებიან ტროპიკებიდან,
მშვენიერ ბაღში შეაღწევენ და
საღამოობით ლოცინერები
ლამაზ ყვავილთა კვირტებს გაშლიან.
მაგრამ, ჩვეულად მბზინვარე ნამის,
რომლის წვეთების თრთოლვას და ცვენას,
ისე ვუმზერდით, როგორც დღის ცრემლებს...
ვეღარ ვიხილავთ განმეორებას.

ხოლო შენს სმენას ისევ მისწვდება
ცხელი ოცნების მწველი სიტყვები,
და შორეული სიზმარეთიდან
გამოიღვიძებს კვლავ გული შენი.
მაგრამ, მდუმარედ, აღტაცებულად,
ვით მუხლმოდრეკა საკურთხევლის წინ,
როგორც მიყვარხარ...
იმედს გიცრუებ:
ვერ შეგიყვარებს ქვეყნად ვერავინ.



გუსტავო ადოლფო ბეკერი





  Volverán las oscuras golondrinas
en tu balcón sus nidos a colgar,
y, otra vez, con el ala a sus cristales
      jugando llamarán;
pero aquéllas que el vuelo refrenaban           
tu hermosura y mi dicha al contemplar,
aquéllas que aprendieron nuestros nombres...
      ésas... ¡no volverán!

  Volverán las tupidas madreselvas
de tu jardín las tapias a escalar,             
y otra vez a la tarde, aun más hermosas,
      sus flores se abrirán;
pero aquéllas, cuajadas de rocío,
cuyas gotas mirábamos temblar
y caer, como lágrimas del día...               
      ésas... ¡no volverán!

  Volverán del amor en tus oídos
las palabras ardientes a sonar;
tu corazón, de su profundo sueño
      tal vez despertará;                       
pero mudo y absorto y de rodillas,
como se adora a Dios ante su altar,
como yo te he querido..., desengáñate:
      ¡así no te querrán!


Gustavo Adolfo Bécquer