ნაწარმოები შეიცავს უცენზურო ფრაზებს

თუ თქვენ გინდათ ნახოთ მხოლოდ ეს ნაწარმოები, დააჭირეთ აქ

მე ყველაზე ბობოქარ ტალღაზე მივაბიჯებ. ღმერთებისგან დალოცვილი მივაჭენებ ჩემს ტალღას. მე ტალღის მხედარი უკუნითი უკუნისამდე. გალიაში გამომწყვდეულმა ჩემმა შეშლილობამ გამოამტვრია ყველა საკეტური და ტალღებს შეება. დიონისოს დალეწილი ნეკნები მიჭირავს პირით. ცეცხლი ვერ დამწვავს, წყალი ვერ დამასველებს, მიწა ვერ შემჭამს, ქარი ვერას დამაკლებს. მე ხომ ყველა ღმერთების მძლეველი ვარ!

ჩემს წინ ბებერი მხატვარი დგას, რომელსაც ცხვირიდან ცინგლი ეწელება. მე ჩემს თავს ვენიძლავები, რომ ის ჩამოუვარდება. ერთი… ორი… სამი… დედამიწა ბებერი მხატვრის ცინგლით ივსება. ტროტუარები მისი ცხვირიდან გადმონადენი მასით არის მორწყული. ჩვენ ყველანი მასში მივაბიჯებთ. მასში ვიბადებით და ვიხოცებით. ჩვენ ყველანი სწორედ იმ ბებერი მხატვრის ციგლი ვართ.

გაიქცეცი… გაიქეცი… გაიქეცი… გაიქცეცი… გაიქეცი… გაიქეცი… გაიქცეცი… გაიქეცი… გაიქეცი… გაიქცეცი… გაიქეცი… გაიქეცი… გაიქცეცი… გაიქეცი… გაიქეცი… გაიქცეცი… გაიქეცი… გაიქეცი… გაიქცეცი… გაიქეცი… გაიქეცი… გაიქცეცი… გაიქეცი…

ვერაფერს ვხედავ… ირგვლივ ცინგლია… სუნთქვა მიჭირს. ჩემი ცრემლი ბებერი მხატვრის ცინგლს ერევა, ეს საოცარი ნაზავი ლაპლაპებს დედამიწის ზურგზე. გავრბივარ თვალდახუჭული. ჩემი ერთგული სახედარი დაიხრჩო. ცინგლისა და ჩემი ცრემლის კოქტეილი კედელთან დგას. კიბის უჯრებზე უჩუმრად ადგამს სველ ფეხებს. ლამპიონებიდან გადმოღვრილი ყვითელი შუქის ბურთულები დაჭერობანას თამაშობენ სველ ხიდებზე, სახლების სახურავებზე, სახლების გალავნებზე, ტაძრების გუმბათებზე… გაიქეცი…

მე ჩემი ჯოჯოხეთის ჭერზე თავდაყირა ვკიდივარ ჩემს შეშლილობაში გამოწყვდეული. თვალებში სისხლი მაწვება. ძარღვები მებერება. თავის ქალა მიმძიმდება. ჭილყვავები დამტრიალებენ თავს და თავიანთ გრძელ, ღონიერ ნისკარტებს მუხლებზე მიკაკუნებენ. ჩემი შეშლილობა ობობის ქსელივით მეხვევა ტანზე და მბოჭავს. მუცელზე შემოხვეული ქსოვილი ცინგლისა და ჩემი ცრემლებისა მიჭერს ისე, რომ სუნთქვასაც ვეღარ ვახერხებ.

თავდაყირა ვკიდივარ ჯოჯოხეთის ფანჯარასთან. სარკმელს იქით კი მატარებლის სუნთქვა მესმის. ის ქშინავს. მიახლოვდება ხმაურით. დამ.. დამ… დარამ… დამ… დამ… დარამ! გაიქეცი!

ჭერიდან ვვარდები. თავს ვითავისუფლებ. ვცდილობ გარეთ გავაღწიო. ცაცხვის ხეებიდან ჭილყვავთა ლეგიონი ფრინდება და ცაზე შავ ჭერად მეფარება. აზვირთებული ფრთების გნიასი იპყრობს გარემოს. ღრიალით მომდევს ჩემი ჯოჯოხეთის დიასახლისი. მე ჩემი ჩრდილი მტოვებს და ჭილყვავების გუნდს უერთდება. ეკლესიის სამრეკლოდან ზარების გუგუნი ისმის. საათის ისრები დაქრიან ჩემს ურგვლივ წრიულად. ბლანტი სითხე კი რომელშიც მე ვარ გახვეული ეწებება მიწას და მე ნაბიჯის გადადგმასაც ვერ ვახერხებ. გაიქეცი…