ჩემი ცა იქცევა,
გსუნთქავ ბოლო
ამოსუნთქვამდე
და ვიღვიძებ,
სახეზე კვლავ მატყვია ღამე,
სარკეში ნაცნობი სახე...

სადღაც ზურგს უკან
იღვიძებ და მიღიმი,

შანხაი...
თოლიები ისევ დაფრინავენ
მბოლავ მილებს შორის,
ვახველებ.
ერთი, ორი...
დღეებს ალბათ თითებზეც დავითვლი
რაც დარჩა,

შანხაი,
ვუკიდებ...