მე გეუბნები, – ყველა ქუჩა, გზა, ბილიკი.
ჩიხი, ქალაქი, სოფელი, დაბა –
სულ ყველაფერი ორჯერ უნდა გადაიკვეთოს,
თუ ერთხელ უკვე
თუნდ შემთხვევით გამოიარე.

მე გეუბნები, – უნდა დავსველდეთ
წვიმაში, თოვლში, სეტყვაში.
ტალღით, მეზობლის მიერ გადმოსხმული წყლითაც ფანჯრიდან,
უნდა დავსველდეთ მეორედაც,
თუ ერთხელ უკვე , გავილუმპეთ ანუ დავსველდით.

მე გეუბნები, – უნდა გვიყვარდეს, გვტკიოდეს, გვძულდეს,
გვიხაროდეს. უნდა დავეცეთ, ავდგეთ, ვცადოთ.
უნდა ვიბრძოლოთ მეორედაც, თუ ერთხელ უკვე
ვერ გავიმარჯვეთ.

მე გეუბნები, – აქ ისტორია მეორდება,
ჩვენ ვმეორებით.
გზები,ქუჩები,ქალაქები.
წვიმები,წყლები.
ტკივილი,ცრემლი სიხარულის,
ბედნიერება. –
აქ ყველაფერი ერთმანეთს ჰგავს.ერთმანეთისას.

მე გეუბნები, ორჯერ გადმოვჭერ მდინარე,
მარჯვნიდან – მარცხნივ,მერე უკან,ისევ პირიქით.
ადრე მახსოვდა წყალს მივეცი შენი თავი,მას გავატანე.
ვერსად გპოვე,ვეღარ გიპოვნე.
გეუბნები ორჯერ, ორჯერ ხდებათქო ყველაფერი.
ნეტავ რა წყალმა წაგიღო ან საით წაგიღო,
ნეტავ რა ტალღამ გაგრიყა ან საით გაგრიყა.
მინდა დაბრუნდე, რომ ისევე წყალმა წაგიღოს.
უკვე მეორედ.