15. მაგარი ლექსია! მაგარი ლექსია!
13. მომეწონა ძალიან...5
ნაკვერჩხლები მითვალიერე!
და ნუ იკითხავ, რა მაქვს გულში,
ნუღარასოდეს.
მე რომ მაცოცხლოს,
გულს სჭირდება
სიცარიელე.
მომეწონა ძალიან...5
ნაკვერჩხლები მითვალიერე!
და ნუ იკითხავ, რა მაქვს გულში,
ნუღარასოდეს.
მე რომ მაცოცხლოს,
გულს სჭირდება
სიცარიელე.
12. ნინო, ძალიან კარგია, ძალიან!
ერთხელ დაწერე, ვფიქრობ კრებულის გამოცემას, სადაც ჩემს ლექსებს განმარტებებს დავურთავო. ახლაც გეტყვი, რომ ძალიან საინტერესო იქნება და უფრო მეტიც! შენი პირველი კომენტარიდანაც გამოჩნდა ეს.
ველოდები ამ იდეის განხორციელებას!:) ნინო, ძალიან კარგია, ძალიან!
ერთხელ დაწერე, ვფიქრობ კრებულის გამოცემას, სადაც ჩემს ლექსებს განმარტებებს დავურთავო. ახლაც გეტყვი, რომ ძალიან საინტერესო იქნება და უფრო მეტიც! შენი პირველი კომენტარიდანაც გამოჩნდა ეს.
ველოდები ამ იდეის განხორციელებას!:)
11. ეს ვიცოდი..
5.. ეს ვიცოდი..
5..
10. და ნუ იკითხავ, რა მაქვს გულში,
ნუღარასოდეს.
მე რომ მაცოცხლოს,
გულს სჭირდება
სიცარიელე.
ძალიან პოეტურია :) და ნუ იკითხავ, რა მაქვს გულში,
ნუღარასოდეს.
მე რომ მაცოცხლოს,
გულს სჭირდება
სიცარიელე.
ძალიან პოეტურია :)
9. ამ დღეებში ვაპირებ სახელით და გვარით შევცვალო ჩემი ნიკი და მაშინ დავპოსტავ აქ. :D მოკითხვა თქვენ. ამ დღეებში ვაპირებ სახელით და გვარით შევცვალო ჩემი ნიკი და მაშინ დავპოსტავ აქ. :D მოკითხვა თქვენ.
7. გულიანი ცეცხლია ეს ლექსი. გულიანი ცეცხლია ეს ლექსი.
6. ეს ეხლა გარედან წავიკითხე და თავი ვერ შევიკავე აღფრთოვანებისაგან!
ბრავო ნინო!!!
და I კომენტარი კი მართლაც ფანტასტიური! ეს ეხლა გარედან წავიკითხე და თავი ვერ შევიკავე აღფრთოვანებისაგან!
ბრავო ნინო!!!
და I კომენტარი კი მართლაც ფანტასტიური!
4. გაიხარე დარბაისელო.....
+2 გაიხარე დარბაისელო.....
+2
1. ლექსის ,,ცეცხლი '' ლიტერატურული პირველწყაროებია:
1.ფრიდრიხ ნიცშეს ლექსი ,,ცეცხლი'’
2.სულხან -საბა ორბელიანის იგავი, წიგნიდან ,,სიბრძნე- სიცრუისა' - ,,წაჯექ-უკუჯექის ცეცხლი'’.
3.ლიტერატურული აფორიზმი : ,, სიყვარული - ცეცხლია, სულელები მისი კვამლით თვალებს იწვავენ ან შიგ იფერფლებიან, ჭკვიანები - ხელებს ითბობენ, ბრძენნი კი- შორიდან გზას ინათებენ'’.
ლექსის შინაგანი ლოგიკა გვირგვინდება ტრანსფორმირებული ქართული ხალხური ანდაზით: ,, ყველაფერი გულიანი, ცეცხლი უნდა უგულოო ’’ (ცეცხლის გულში რომ მუდამ სიცარიელეა, გეხსომებთ ფიზიკის სასკოლო კურსიდანაც).
დამხმარე ხერხად გამოყენებულია ქართული იდიომების პოეტური ტრანსფორმაცია:
1. ,,ხელის მოთბობა’’ - სარგებლის მიღება.
2. ,,ენამწარეობა '' - როგორც ცეცხლის ენის თვისება - წვა.
ასევე , ლიტერატურული ალუზია: ,,შორით განჩხრეკვა'' - დისტანციური განსჯა, (შეად. ოპოზიტი - ,,ახლოით განჩხრეკა'', ,,ახლოით განჩხრეკილი კაცი''- ალექსანდრე ჭავჭავაძის მიერ ახალგაზრდობაში ფრანგულიდან ნათარგმნი ფილოსოფიური ტრაქტატის - ფრანგი განმანათლების კ. ფ. ვიოლენის (1757-1820) თხზულების - ,, ნანგრევები ანუ ფიქრები იმპერიათა რევოლუციაზე” (1791) ქართული თარგმანის სახელწოდება).
აქ გამოყენებულ ერთ სარითმო წყვილს : შავი პეპლები/ჩავიფერფლებით, საინტერესო, ასე ვთქვათ, საუკუნოვანი ისტორია აქვს.(შეგახსენებთ: მის შესახებ საუბრობს ვახტანგ ჯავახაძე წიგნში ,,უცნობი').
პეპლები/დაიფერფლები - გალაკტიონისეულია. იგი ძალზე განიცდიდა, მის ამ და სხვა რითმებს რომ ითვისებდნენ სხვა ცნობილი თუ უცნობი პოეტები .
არადა, პეპლ/ფერფლ- რომ ერთმანეთთან ძალზე ახლო ბგერწერულ კავშირშია, ეს ცხადია და ალბათ ნებისმიერ პოეტს 'ფერფლზე' ფიქრისას, უპირველესად ეს გაახსენდება.
ჩემთვის, ამ კონკრეტულ შემთხვევაში, მნიშვნელოვანი იყო ცეცხლის კონოტაციებიდან ერთ-ერთი ყველაზე ახლო მდგომი სიტყვის ,,ფერფლის’’ კავშირიც მის რუსულ შესატყვისთან ,,პეპელ'’.
რაკი ამ სარითმო წყვილს გალაკტიონის ტვიფრი აზის, თუკი მაინც გამოვიყენებდი,საჭირო იყო, იმგვარად დამემუშავებინა , რომ რაიმე ახალი შემეტანა შიგ, ახალ საფეხურზე ამეყვანა იგი. ამიტომ შევქმენი ჰიპერდაქტილური, ხუთმარცვლიანი, შეცული რითმა: ,,შავი პეპლები/ ჩავიფერფლებით'’.
ბოლო სტროფის სტრიქონი ,,მე რომ მაცოცხლოს’’ - ჩანაფიქრით, სიტყვების ,,ცეცხლ-ი’’ და ,,სი-ცოცხლ-ე’’-ს ბგერობრივი კავშირის გარდა, გულისხმობს ცნობილ კონცეპტს, რომ ცეცხლი - ცოცხალია, ვიდრე ცეცხლობს,(ისევე, როგორც ქარი - ვიდრე ქრის, მდინარე - ვიდრე დის, ხმა - ვიდრე ”ხმიანობს’’ და ა.შ.).
მკითხველი, რომელიც მიუჩვეველია ჩემს კომენტარებს, ლექსებს რომ ვურთავ ხოლმე, ალბათ გაკვირვებით იკითხავს:
- კი მაგრამ , თუკი ეს ყოველივე სხვისია, რა მეკუთვნის მე, როგორც ავტორს?
პასუხი:
- ჩემი პირადი ემოციურ-მენტალური გამოცდილება, პროეცირებული ლექსში, და, ასევე, ყოველივე ამის ცოდნა, ერთ კონტექსტში თავმოყრა,ტრანსფორმირება და ორგანულად შერწყმა, რამდენადაც შესაძლებელია, პატარა, მსუბუქ, გარეგნულად მონაივურო ფორმაში. ეს აკაკი წერეთლის კლასია, რომლითაც აღტაცება არასოდეს მიცხრება და რომლის მიღწევაც ჩემთვის, მრავალი მცდელობის მიუხედავად, დღემდე დაუძლეველი ამოცანაა. ლექსის ,,ცეცხლი `` ლიტერატურული პირველწყაროებია:
1.ფრიდრიხ ნიცშეს ლექსი ,,ცეცხლი`’
2.სულხან -საბა ორბელიანის იგავი, წიგნიდან ,,სიბრძნე- სიცრუისა` - ,,წაჯექ-უკუჯექის ცეცხლი`’.
3.ლიტერატურული აფორიზმი : ,, სიყვარული - ცეცხლია, სულელები მისი კვამლით თვალებს იწვავენ ან შიგ იფერფლებიან, ჭკვიანები - ხელებს ითბობენ, ბრძენნი კი- შორიდან გზას ინათებენ`’.
ლექსის შინაგანი ლოგიკა გვირგვინდება ტრანსფორმირებული ქართული ხალხური ანდაზით: ,, ყველაფერი გულიანი, ცეცხლი უნდა უგულოო ’’ (ცეცხლის გულში რომ მუდამ სიცარიელეა, გეხსომებთ ფიზიკის სასკოლო კურსიდანაც).
დამხმარე ხერხად გამოყენებულია ქართული იდიომების პოეტური ტრანსფორმაცია:
1. ,,ხელის მოთბობა’’ - სარგებლის მიღება.
2. ,,ენამწარეობა `` - როგორც ცეცხლის ენის თვისება - წვა.
ასევე , ლიტერატურული ალუზია: ,,შორით განჩხრეკვა`` - დისტანციური განსჯა, (შეად. ოპოზიტი - ,,ახლოით განჩხრეკა``, ,,ახლოით განჩხრეკილი კაცი``- ალექსანდრე ჭავჭავაძის მიერ ახალგაზრდობაში ფრანგულიდან ნათარგმნი ფილოსოფიური ტრაქტატის - ფრანგი განმანათლების კ. ფ. ვიოლენის (1757-1820) თხზულების - ,, ნანგრევები ანუ ფიქრები იმპერიათა რევოლუციაზე” (1791) ქართული თარგმანის სახელწოდება).
აქ გამოყენებულ ერთ სარითმო წყვილს : შავი პეპლები/ჩავიფერფლებით, საინტერესო, ასე ვთქვათ, საუკუნოვანი ისტორია აქვს.(შეგახსენებთ: მის შესახებ საუბრობს ვახტანგ ჯავახაძე წიგნში ,,უცნობი`).
პეპლები/დაიფერფლები - გალაკტიონისეულია. იგი ძალზე განიცდიდა, მის ამ და სხვა რითმებს რომ ითვისებდნენ სხვა ცნობილი თუ უცნობი პოეტები .
არადა, პეპლ/ფერფლ- რომ ერთმანეთთან ძალზე ახლო ბგერწერულ კავშირშია, ეს ცხადია და ალბათ ნებისმიერ პოეტს `ფერფლზე` ფიქრისას, უპირველესად ეს გაახსენდება.
ჩემთვის, ამ კონკრეტულ შემთხვევაში, მნიშვნელოვანი იყო ცეცხლის კონოტაციებიდან ერთ-ერთი ყველაზე ახლო მდგომი სიტყვის ,,ფერფლის’’ კავშირიც მის რუსულ შესატყვისთან ,,პეპელ`’.
რაკი ამ სარითმო წყვილს გალაკტიონის ტვიფრი აზის, თუკი მაინც გამოვიყენებდი,საჭირო იყო, იმგვარად დამემუშავებინა , რომ რაიმე ახალი შემეტანა შიგ, ახალ საფეხურზე ამეყვანა იგი. ამიტომ შევქმენი ჰიპერდაქტილური, ხუთმარცვლიანი, შეცული რითმა: ,,შავი პეპლები/ ჩავიფერფლებით`’.
ბოლო სტროფის სტრიქონი ,,მე რომ მაცოცხლოს’’ - ჩანაფიქრით, სიტყვების ,,ცეცხლ-ი’’ და ,,სი-ცოცხლ-ე’’-ს ბგერობრივი კავშირის გარდა, გულისხმობს ცნობილ კონცეპტს, რომ ცეცხლი - ცოცხალია, ვიდრე ცეცხლობს,(ისევე, როგორც ქარი - ვიდრე ქრის, მდინარე - ვიდრე დის, ხმა - ვიდრე ”ხმიანობს’’ და ა.შ.).
მკითხველი, რომელიც მიუჩვეველია ჩემს კომენტარებს, ლექსებს რომ ვურთავ ხოლმე, ალბათ გაკვირვებით იკითხავს:
- კი მაგრამ , თუკი ეს ყოველივე სხვისია, რა მეკუთვნის მე, როგორც ავტორს?
პასუხი:
- ჩემი პირადი ემოციურ-მენტალური გამოცდილება, პროეცირებული ლექსში, და, ასევე, ყოველივე ამის ცოდნა, ერთ კონტექსტში თავმოყრა,ტრანსფორმირება და ორგანულად შერწყმა, რამდენადაც შესაძლებელია, პატარა, მსუბუქ, გარეგნულად მონაივურო ფორმაში. ეს აკაკი წერეთლის კლასია, რომლითაც აღტაცება არასოდეს მიცხრება და რომლის მიღწევაც ჩემთვის, მრავალი მცდელობის მიუხედავად, დღემდე დაუძლეველი ამოცანაა.
|
