შორს უცხო მხარეს გამოკეტილნი,
გადახიზნულნი, უცხო მხარეში,
მონატრებულნი კუთვნილ ოჯახებს,
სხვისი ჭერის ქვეშ ყოფნა წამებით...

მოწყვეტილები საკუთარ კერას,
დედის ცრემლები თავს ღვარად გვესხმის,
ზღვის იალქანზე მიტოვებულთა,
მონატრებული დედის ხმა გვესმის...

სად ხართ ქართველნო, ჩვენო დედებო?!
უთქვენოთ ვზარდოთ თქვენი პირმშონი?
გაირბენს წლები გაიზრდებიან,
რაც გენდომებათ ვეღარ იპოვნით...

დედამ შვილები უნდა აღზარდოს,
ნერგს უდაბნოში მოგლეჯავს ქარი,
დედის ნუგეში სულ სხვარამეა,
ოჯახი მუდამ ხარობდა ქალით...

ჩემო სამშობლოვ, უფლის წალკოტო,
ქართველი დედის კალთას ვემთხვევი,
მე მონატრებულ დედებსა ვლოცავ,
გავითავისე მათი ცრემლები...

ამდენი ტანჯვა, ამდენი ცრემლი
წმინდა გულწრფელი გულით ვიწამე,
მუხლდაჩოქილი ზე უფალს შევთხოვ,
დაბრუნდეს ყველა ჩვენსავ მიწაზე!