ცამ ჩაიმუხლა და კალთიდან
ჩვილი ბავშვივით,
თეთრი ნისლები იალაღზედ
გადმოუგორდა,
მთამ დაიფერთხა დამტვერილი
მუხლის კვერები,
დაღლილმა შუბლი წვიმის წვეთებს
მისცა საგრილად.
,,ამღამივ ძრიელ იწვიმებსო" თქო
პაპაიმ და...
გამხმარი შეშა შეუკეთა ფეჩას
უნდილად...