ამ უფასური ცხოვრების აჩრდილს,
ერთი რამ მადევს გულზე ლოდებად,
რასაც არ ჰქონდა არა აქვს ფასი,
მაგრამ სხვაც ყველა უფასურდება.

ღვთიური მადლიც გაუფასურდა,
დაჩაჩანაკდა სამყარო თვალწინ,
და გადაიქცა იმდენად მცირე,
გულის ბნელ ღრუში ეტევა აწი.

არადა არ მსურს მე სილამაზე,
ჯვრებად, ლოდებად და საფლავებად,
არ მემეტება მე სიყვარული,
გულის კედელში დასამთავრებლად.