მიყვარს სამშობლოს მწვანე ხავერდი;
როგორც ვივალდი და როგორც ვერდი,
უკრავს მშვენება ლამაზი მთების,
ლამაზი თმების, ლამაზი ხმები.

მიყვარს ფიფქები ზამთარში თოვლის;
მწვანე ხავერდზე დნობისკენ ლტოლვის
ხმა საიდუმლო. ჩურჩული ქსოვის,
ქროლვათა მიერ ჰაერში ქროლვის.

მიყვარს მინდორთა ქათქათა ცვარი,
როგორც კაშკაში პატარა მთვარის;
შეხმატკბილება გრძელ ცათა ფარში
და ელვარება, გზა-ბნელის ხანში.

მიყვარს მავალი ზეცისკენ რაში,
მიმონავარდე ცვარივით ქარში...
რომ უკვდავების ხმა ჰქონდეს ხმაში:
"მსურს რომ დავუდგე სამშობლოს მხარში!!!"