* * *
ო, როგორ მინდა, ბავშვი ვიყო, პატარა ბავშვი...
დედა ძილის წინ მიკითხავდეს ლექსსა თუ ზღაპარს,
შემდეგ, სიზმარში, თავად ვშლიდე იალქანს ქარში,
ან თავად ვფლობდე ალადინის ჯადოსნურ ლამპარს...

ო, როგორ მინდა, ისევ ვიყო, პატარა ბავშვი...


* * *
სურათზე უხმოდ ციმციმებს ალი
და სანთელს ესმის ჩუმი ფიქრები:
"სადა ხარ ახლა?"
"გახსოვარ კიდევ?"
ერთხელაც მითხარ: "ჩემი იქნები"...

იწვის სანთელი მზისფერ ჩარჩოში,
თითქოს მზის გულში ჩაუხატიათ!
ცვილივით დნება ჩემი ფიქრებიც...
ფიქრები, - ქვეყნად რაც მაბადია!