შუაფხოს ლურჯა ცაზედა
  ჩამწკრივებულან ღრუბლები
  რად მოიწყინეთ ფშაველნო
  რად ჩაგიკეტავთ შუბლები.

        რატომ დადუმდა მთის კომლნი
        ზამთარი მოდგა კარზედა
        აღარც ის მწყემსი ბიჭი სჩანს
        ბატკანი რო ჰყავს მხარზედა

აღარც ფანდურის ხმა ისმის
მისი ლამაზი ნოტებით
აცივდა მთის ფერდობებზე
გათეთრდა ნაძვის ტოტები

      თქვენ კი ამაყო ფშაველნო
      ვინცა ხართ მუდამ მთაშია
      იხარეთ არ შეგპარვოდეთ
      ღერი ჭაღარა თმაშია

ღამე კი ისმის არაგვთან
მშიერი მგლისა ყმუილი
რით გაიმედოთ მთის შვილნო
არა მწადიან ტყუილი...