აჰა, აი ჩემი გული...                                                                                                                                             
ის შენს ხელშია...
Michael Petrucciani –ის  ''Home''  ამსუბუქებს განწობას.
- გრძნოობ?...
მინდა მოუსმინო მას...
გახსოვს "ჩარო" (ჩემი ლეკვი) რომ მიმყავდა ექიმთან?...
შენ ქუჩაში შემხვდი, ''ჩაროს'' დაუწყე მოფერება - ისეთი მიმზიდველი იყავი, რომ მტკიცედ გადავწყვიტე -  შენი მშვენიერება შემეხსენებინა შენთვის... მაგრამ, ისე უცებ გაქრი, რომ სამწუხაროდ არ მომეცა ამისი უფლება...
- გაივლის წლები და ეს წუთები, მძიმე მტევნებად რომ ჩამოკიდებულან დღეს ჩემს განწყობაზე, ნოსტალგიის თბილ საბურველში გაეხვევიან და შენს თვალებს მომანატრებენთქო - იმედი დავიტოვე მაშინ...
იმედი ახდა! - მენატრები. მართლა მენატრები!
- შენ ნუ გგონია, რომ ხელოვნებამ გამირყვნა გული - სიტყვაკაზმული თანწყობილით რომ გიხსნი სიყვარულს...
გუშინ იწვიმა, ალაგ-ალაგ დავსველდი თითქოს...
როგორ მინდოდა ქუჩაში მეპოვა შენი ნაკვალევი...
როგორ მინდოდა...
დღეს მზეა თბილი.
გაიღიმე - განდეგილი გულის მესაიდუმლევ...
აჰა, აი ჩემი გული...                                                                                                                                             
ის შენს ხელშია...