იყო და არა იყო რა. ერთი პატარა ქვეყნის პატარა ქალაქში ცხოვრობდა დიიდი ადამიანი( ყველანაირი გაზვიადების და პადხალიმობის გარეშე),სახელად მურთაზ მურთაზოვიჩი,შემოკლებით მურთაზა.მურთაზა ამ ქალაქის გული და სული იყო ,ყველას უყვარდა ჯიგრულ პონტში და ყველა პატივს სცემდა როგორც ქალაქის და ქვეყნის ღირსეულ მამულიშვილს.მურთაზას როგორც ამ ქვეყნის მამაკაცების უმრავლესობას ყველაზე მეტად უყვარდა ღვინო,დუდუკი და ქალები,ეს უკანასკნელი კი განსაკუთრებით.ის ისეთი ეშხიანი და ქარიზმატული იყო რომ პირდაპირ იზიდავდა და აჯადოებდა მანდილოსნებს,შესაბამისად  ქალების ნაკლებობასაც არ განიცდიდა,მაგრამ დაქორწინებას არ ჩქარობდა რადგან მას ლამაზი,ჭკვიანი,განათლებული და რაც მთავარია პატიოსანი ცოლი უნდოდა,რომელიც სამწუხაროდ ჯერ ვერ ეპოვნა.ამ ყველაფერთან ერთად მურთაზას კიდევ ერთი ადდებითი თვისება ჰქონდა-ის სასტიკად ვერ იტანდა თავისივე სქესის არატრადიციული ორიენტაციის წარმომადგენლებს ე.წ. ”პიდარასტებს” (რომლებსაც ჩვენ გეებს ვეძახით),ჰოდა სადაც კი წააწყდებოდა ან გაიგონდებდა რომ ასეთი უზნეო არაკაცები  ცხოვრობდნენ უპადიეზდებდა,ძვალ-რბილს  უერთიანებდა და მერე საძმაკაცოში თავი მოჰქონდა თუ რამდენი პიდარასტი გაიგდო ფეხ-ქვეშ და რამდენს აუძმარა დედის რძე,ამის შედეგად კი მურთაზას ისედაც მყარი ავტორიტეტი საძმოში კიდევ უფრო მტკიცდებოდა.
    და აი ასე შინაარსობრივად ატარებდა ჩვენი ძმა და მეგობარითავისი ცხოვრების საუკეთესო წლებს და როგორც იქნა ბედმა მასაც გაუღიმა და ერთ მშვენიერ დღეს მშვენიერი ფერია გამოუგზავნა საჩუქრად.ფერია მან ქალაქის ერთ-ერთ ღირშესანიშნავ ადგილას-ბულვარში გაიცნო.აი მისეირნობდა მურთაზა ტავისთვის მშვიდად და ”სემიჩკას” უკაცრავად მზესუმზირას აკნატუნებდა,როცა ერთ პატარა სკამზე ჰოი საკვირველებავ ულამაზესი გოგო დაინახა,გრძელი ტალღოვანი თმით,დიიდი ცისფერი თვალებითა და რაც მთავარია პატიოსანი გამომეტყველებით,მურთაზამ დაინახა თუ არა მაშინვე შეუყვარდა და საკუთარ თავს აღუთქვა რომ ეს ანგელოზი მალე მისი ცოლი გახდებოდა.ის მორიდებით მიუახლოვდა და გოგონას გამოელაპარაკა.მან ჯერ კიდევ არ იცოდა,რომ მის წინ უბრალო გოგო კი არა ნამდვილი ფერია იდგა.როგორც აღმოჩნდა მურთაზას ანგელოზი არა მხოლოდ ლამაზი,არამედ ძალიან ჭკვიანიც იყო და რამდენიმე უნივერსიტეტიც ქონდა დამთავრებული მათ შორის ერთი საზღვარგარეთაც.
    გავიდა რამდენიმე კვირა და ჩვენ უკვე ხშირად შევხვდებოდით სხვადასხვა ადგილებში თბილად მოჭუკჭუკე,ხელიხელჩაკიდებულ მურთაზასა და ფერიას.მურთაზას უკვე სიგიჟემდე უყვარდა ფერია  და ერთი სული ჰქონდა როდის მოიყვანდა ცოლად,რომ სახლში დაესვა  და მთელი დღეები მხოლოდ მისთვის ეყურებინა,მაგრამ ფერია ჯერ თავს იკავებდა,მამაჩემის ლოცვა კურთხევის გარეშე ცოლად ვერ გამოგყვები რა ვქნა ძალიან მიყვარხარ მაგრამ ოჯახს თავზე ვერ გადავახტებიო(გეტყვით,რომ ფერიას მამა ზღვის მბრძანებლის ხელქვეითი იყო და სწორედ მისი უფროსის დავალებით გაგზავნილი იყო სომალელ მეკობრეებთან მოსალაპარაკებლად დაკავებული მეზღვაურების გათავისუფლების საკითხთან დაკავშირებით და რადგან ეს მოლაპარაკებები გაჭიანურდა,სომალელი მეკობრეები ცოცხალი თავით არ თმობდნენ პოზიციებს,მამასაც დაუგვიანდა სახლში დაბრუნება).ჰოდა ერთ დღეს მურთაზას მოთმინების ფიალა აევსო,მასში მამაკაცურმა ინსტინქტებმა იმძლავრა და მიუხედავად იმისა რომ შეყვარებულთან ქორწილამდე არა მხოლოდ სექსის,არამედ კოცნის მომხრეც არ იყო,გადაწყვტა ფერია სახლში დაეპატიჟებინა და თუ კი ფერიაც არ იქნეობდა წინააღმდეგი მასთან ეცუღლუტა ოღონდ ზრდილობის ფარგლებში.რაოდენ გასაკვირიც არ უნდა იყოს ფერია დათანხმდა შემოთავაზებაზე,მურთაზას ცოტა არ იყოს გაუტყდა ასე ადვილად რა პონტში დამთანხმდაო,მაგრამ მაშინვე მოიშორა თავიდან ასეთი აბეზარი ფიქრები და გოგო სახლში აიყვანა.მათ ცოტა დალიეს,ცოტაც იცუღლუტეს და მურთაზას უფრო მეტი მოუნდა,ფერია ცოტა გაუძალიანდა,მაგრამ როცა დაინახა რომ წინააღმდეგობას აზრი არ ჰქონდა,ხელი ჩაიქნია, რაც არის არისო და მიენდო სიყვარულისგან გაშმაგებულ მურთაზას,მაგრამ საქმე საქმეზე რომ მიდგა და უკვე ტრუსის გახდა დაუწყო მურთაზოვიჩმა,ელდა ეცა.აღმოჩნდა,რომ მის სათაყვანებელ ფერიას ისეთივე სასქესო ორგანო ჰქონდა,როგორიც მას,უფრო დიდიც კი.გადაირია მურთაზა კედელს დაუშინა მუშტები ეს რა დამემართა სირცხვილით როგორ გამოვყო თავი გარეთ,როგორ ჩავხედო ჩემს საძმაკაცოს თვალებში,რა ვუთხრა მამაჩემს-უფროს მურთაზას ხომ მომკლავს საკუთარი ხელითო.რამდენს ეხვეწა ფერია მაპატიე თავიდან რომ არ გითხარი,უბრალოდ ძალიან მომეწონე  და არ მინდოდა შენი დაკარგვა,რა აზრი აქვს ჩემს სქესს მთავარია ერთმანეთი გვიყვარსო,მაგრამ ვერაფერს გახდა,გაავებულმა მურთაზამ ჯერ  ცხვირ-პირი ჩაულეწა,თმებით ათრია,ლამაზი სახე სულ ჩაულურჯ-ჩაუსისხლიანა  მერე კი  ჩამოიღო მამა-პაპისეული თოფი რომელიც საპატიო ადგილას,კედელზე ჰქონდა ჩამოკიდებული და იატაკზე გართხმულ ფერიას დაუმიზნა,მაგრამ ამ დროს ფერია ფეხზე წამოდგა და ასეთი რამ უთხრა:რადგან შენ ჩემი გრძნობები არ დააფასე და სასიკვდილოდაც გამიმეტე ამიერიდან მე შენ ისეთ ჯადოს გაგიკეთებ,რომ ვერასოდეს შეძლო საპირისპირო სქესის წარმომადგენლების შეყვარება და მათთან დაწოლაო”,აიქნია ჯადოსნური  ჯოხი და გაქრა...
მურთაზამ როგორც არაცრუმორწმუნე ადამიანმა სერიოზულად არც კი მიიღო ფერიას სიტყვები,შენ რა უნდა დამაკლო შენც ისეთივე ფერია ხარ როგორი კვერცხებიც გაბიაო,ბევრი იცინა და ნაშების  შესაბმელად გავიდა( მოუნდებოდა ქალი აბა რა ამდენი ხანი ფერიისთვის ინახავდა თავს,კაცია ბოლოს და ბოლოს).არ გასულა 1 საათიც როცა მურთაზა კმაყოფილი (დავოლნი) სახით  და ნაშის თანხლებით უკვე სახლის კიბეებს მიუყვებოდა.იმ დღეს მაგრად გაერთო და ფერიას არსებობაც სულ გადაავიწყდა.
  გავიდა დრო და მურთაზა თავის ჩვეულ ცხოვრებას უბრუნდებოდა ,ქალები,დალევა,დალევა,ქალები... და ასე დაუსრულებლად,მანამ სანამ ერთ დღეს მისი ძმაკაცები არ გაჩითა სადარბაზოსთან,რომლებიც ძალიან საეჭვოდ იყურებოდნენ,მურთაზა მიუახლოვდა და მიესალმა ძმებს,მაგრამ მათ დანები და დუბინკები დააძვრეს და მაგრადაც მიბეგვეს ჩვენი მურთაზა თან სულ პიდარასტს  და მეტრაკეს ეძახდნენ.ბევრი ეხვეწა მურთაზა თავი დამანებეთ ჩემგან რა გინდათო მაგრამ ვერაფერი შეაგნებინა.როცა გული იჯერეს მურთაზას ცემით, სული მოითქვეს და იქაურობას გაეცალნენ.
    ფერია მეტად ეშმაკი აღმოჩნდა,მან ისეთი ჯადო გაუკეთა მურთაზას,რომ თვითონაც ვერ მიხვდა მოჯადოებული რომ იყო .მას ძველებურად მოსწონდა ქალები,მაგრამ რეალურად  ეს ქალები კი არა კაცები იყვნენ და როცა ჩვენ მურთაზას ეგონა მაგარი ნაშა ავაგდე  და მაგრადაც გავერთე ღამითო  სინამდვილეში მამაკაცებთან  ატარებდა დროს.
  ჰოდა ასე მოტყებული და ნაცემი მურთაზა ეგდო თავის სადარბაზოსთან, გულამოსკვნით ტიროდა და ამაოდ ეძახდა ფერიას პატიების სათხოვნელად,ვისწავლე ჭკუა და დამეხმარეო,მაგრამ ფერია არადა არ ჩანდა....

მორალი: არასოდეს ენდოთ ფერიებს.ეგენი მაგარი პიდარასტი როჟები არიან.