შენი მოქნეული მიხრა-მოხრით,
თვალი შემაჩვიე, მერამდენედ,
სხვა გზა აღარ გრჩება - გიხარია,
რადგან გვეკარგება ერთმანეთი.

უკვე გვიანია მოკრძალება,
წყდება მონოლოგი - აზრიანი,
ჩემი მზერა არის მოძალადე
და ძველ ლეჩაქივით გამზიურებს.

არა, ნუ გრცხვენია უფროსობის,
რამე საყვარელთან დამაბარე,
სანამ წავიდოდე (უფრო ახლოს),
მოდი, რაღაც გითხრა, ეგება და

ჩემი ღარიბული მატერიით,
ცოდვა გაგიმხილო, მეტანია...
მაგრამ გვიანია ნამეტანი,
ჰოდა ანგარიში მომიტანე.