მიდიან, როცა შეუძლიათ მხოლოდ დარჩენა
და რჩენა აღარ შეუძლიათ. გრძნობის მარწუხებს
დავწურავ. სულის შესასვლელთან რაც კი დარჩება
წაიღე შენი ძვლებია და ჩემს ხორცს აწუხებს -

საგზალი შენი წარსულია. გზა თუ დიდია -
გაჩერდი,მაინც გადაგჩეხავს სული თავხედი,
მიდიან, ასე უგულოდ და უხმოდ მიდიან
როცა დარჩენა შეუძლიათ. და შენც წახვედი...
                         
                                              მიდიან!