ხარბად უცქერი შენს სხეულს,
ჩემს წინ შიშვლდება,
ამხელს სათქმელს.

მწვანედ მოსილ  ლამაზ სიჩუმეს,
ჩემს წინ რომ არ დახარა თავი მორცხვად,
შემეგება და გამიხსნა მკერდი.

წამოვწვები გაჩუქებ კოცნას,
შენც ჩამიხუტებ,
გამათბობ შეციებულს,
ლოდინით დაღლილს.

დავიძინებ მარადიულ სიჩუმეში,
მატლად ქცული უსახსოვრად,
დამისაკუთრებ.


და მომიწვენენ შენს სხულსაც,
ერთად ქცეული
გვიღიღინებენ  წყნარად რექვიემს.