ვაზის რტოს და ვარდის ფურცლის ნანაში,
სილამაზით იასამნის სადარო,
გუდიაშვილს უხატიხარ ფერიად,
“ნაზიბროლას” სინატიფის ბადალო.

ატმის რტოში ჩაქარგული ნუში ხარ,
და სიმღერა ალიონზე ნაშობი,
დილის საარს ანგელოზი გიგალობს,
დაგციმციმებს ცისკრის ციცქნა მნათობი.

ენძელების თაიგულით გილოცავ,
გათენებას თბილისური ბოჰემის,
თავადა ხარ ბოჰემათა ბოჰემა,
გაგრძელება ქალაქური პოემის.