ზამთარია, ჩაბნელებულ ფანჯრებს ქარი აწყდება.
ახლა მართლა სიგიჟეა სიყვარულის დაწყება,
მაგრამ სიზმარს მოერევა ფიქრი მონარჯულები?
მომიხვალ და მოღიმარი ჩუმად მეჩურჩულები:

- მგონი რაღაც გვემართება,დრო საამო ახლოა...
- ნასახლარი გული მუდამ კარგი სამოსახლოა.

- ამ უკუნით და სიცივით,იცი,რა დაიწყება?
- ჩანაღვლული გოლეული - მწარე თავდავიწყება.

- ნუთუ მართლა ასეთი ხარ? ნუთუ მართლა შენა ხარ!
- ჰო,ვისწავლე სინაზეთა გულისგულში შენახვა.

- რა მლაშეა ზღვის წყალივით ეგ თვალები,სველები!
- ..., ..!
  და ღივდება ზამთრის ხნულში თესლი დანასვენები.

  ქარი ღმუის, ჩაბნელებულ ფანჯრებს ფრთებით აწყდება.
  ო, რა ბრძნული სიგიჟეა სიყვარულის დაწყება!

                                                                            1993