მერამდენედ ისმის:
,,ახლა ჩვენი დროა!"

კვლავ მოხვედრა სკამზე
ნაცნობობით როა,
ნათლიობით როა,
ნეპოტიზმით როა,
პარლამენტი არის თუ სამინისტროა,
ეს ქვეყანა, რა ვქნათ, თურმე უკადროა.

თურმე ავდრიანი დღეც კი უავდროა,
როცა შენი დროა -
- მართლა შენი დროა!

და კითხულობს ვიღაც: - საქმე ავად როა?
და პასუხობს ვიღაც: - მიხვდე, უკვე დროა,
საქმე  უკეთ როა!

კარიბჭესთან გიცდის
ცხენი უკვე, ტროა!