მსურს გითხრა ტკბილი ქართული,
უხეშ სიტყვებს არ დავხარჯავ,
შენთვის შევადგენ სტრიქონებს,
ია-ვარდებით დავქარგავ.

ფრთაჭრელ პეპელას გადარებ,
ხანაც გადარებ იასა,
შენთვის მოკითხვას ძვირფასო,
ვაბარებ მთების ნიავსა.

ვერ გამიგია ქალაუ,
როგორ მშვენდები ნელ-ნელა,
ისე ახყვავდი თანდითან,
ვით გაზაფხულის ენძელა.

ნუ ასჩქარდები ჩემქალო,
ნურც გულს გაიტეხ დარდებით,
მოვა დრო კალთას გაგივსებ,
ახლად მოკრეფილ ვარდებით.