მადლობა განმარტებისთვის...
დამაინტერესეთ. :)

''სახეფერწამხდარდანაოჭებგაუხეშებულს'''?,
სახეფერწამხდარ -და-ნაოჭებგაუხეშებულს,
ამ სიტყვის შუაში  და -კავშირით რომ არ იყოს შეერთებული ორი  დამოუკიდებელი წარსული დროის მიმღეობა  ,ნამდვილად ჩავთვლიდი,რომ საჯაიამ პიკი აიღო.სამწუხაროდ,ეს პოეტურ ნეოლოგიზმად ან  პოეტურ ოკაზიონალიზმად ვერ ჩაითვლება.
  თუ თქვენი ინტერპრეტაციით ეს ასეა:
სახე-ფერწამხდარ-დანაოჭებ-გაუხეშებულს, ანუ სამი ერთგვაროვანი სახელია გამოყენებული,მაშინ ტოლადშერწყმულ კომპოზიტს ვერ მივიღებთ და მათ შორის დეფისებია საჭირო.
ასეთი წესები აქვს ჩვენს მშობლიურ ენას.რა გაეწყობა!

ელექტრო ციცინათელებით
კაბაუმოწყალოდდანაჩრჩილი
ღამე ქურდია. და მოიპარა
ქუჩას შერჩენილი შენი ჩრდილი.

ეს ნეკერას ლექსია კაბაუმოწყალოდდანაჩრჩილი

ჩემს მეგობარსაც აქვს ''ბევრმარცვლიანი'' სიტყვები ლექსში.თუ მომაწოდა დავდებ აქ...:)

სარკეში

რა ახალგაზრდა დამიბერდი, თვალს და ხელს შუა...
ისე ვეღარ გცნობ, მოგესალმო ლამის სარკეში,
სახეფერწამხდარდანაოჭებგაუხეშებულს,
სიცოცხლის ყველა ნიშანწყალის, თითქმის, გარეშე.
ეს საჯაიას ლექსია...

სახეფერწამხდარდანაოჭებგაუხეშებულს, :) ათ მარცვალზე მეტია ..;)

დალაი ძვირფასო! უამრავი.
ამ  ლექსში ორი ტექნიკური ამოცანა მქონდა დასაძლევი.გასული საუკუნის დასაწყისში სერგი გორგაძე თავის გამოკვლევაში ლექსის შესახებ  წერდა,რომ ექვს მარცვალზე უგრძესი სიტყვა წქართულ  ლექსში იშვიათია.მოვიდა მუხრან მაჭავარიანი და...გაჩნდა უვრცელესი,ათმარცვლიანი სიტყვა,ეს  თავისებური პიკის აღება მის მეტმა ჯერჯერობით ვერავინ შესძლო.აბა გამოიცანით,რა სიტყვაა!...კარგი,გეტყვით,''მრავალჭირვარამგადანახადი''.მინდოდა თუ ათმარცვლიანი და მეტი თუ არა,მაქსიმალურად ვრცელი სიტყვა მაინც შემექმნა და შევქმენი  ''მუხლისთავებგადაცქვლეფილი''.
ცხრამარცვლიანია,მაგრამ ''ჩემია''.
    უპირველესი ტექნიკური ამოცანა კი,გაგიკვირდებათ,რომ გითხრათ!.
  ილია ჭავჭავაძისადმი რაღაც განსაკუთრებული სიყვარული მაქვს ბავშვობიდანვე.მისი ''ყვარლის მთებს'' ჩემთვის პოეზიის მწვერვალად//მეორე პიკი!/რჩება.თუ ამ ლექსს დაუკვირდებით,მიხვდებით,რომ ეს გადაყირავებული ''ყვარლის მთებია'',ინტონაცია ,სახეობრიობა,ლექსიკური ალუზიები და კიდევ მრავალი რამ.
    ამას კი დიდი შრომა დასჭირდა და ფურცელთან ერთად,მელანი და მელანქოლიაც.

კარგი ლექსი  ;;)

:)5

5

მუხლისთავებგადაცქვლეფილი!
10.

10

ესეც ჩემი უსაყვარლესი...

მეც მახსოვს :)

ძლიერია ძაან
კიდევ ერთი მამიანი სურათი :)

მიყვარს ეს ლექსი.

10!!!!!!!!!!!

ძვლებამდე მტკენი.. გენიალური..

შესანიშნავი ლექსია
"ებლიტფოდან" მახსოვს და ძალიან მიყვარს

მოგესალმებით ქ. ნინო, დამოგიკითხავთ. ღრიჭოები მახსოვს ებლიტფოდან, შთამბეჭდავი და საოცრად მსუბუქი ლექსია, მსუბუქი თავისი რიტმით, თორემ ღრიჭოები თავისთავად მალავენ ტკივილს და მონატრებას, იმ ამოუცნობის მონატრება რასაც მთელი ცხოვრება ვეძებთ. ძალიან გამახარა ამ ლექსმა აქაც. საოცარი ალღო გაქვთ. ეხებით ისეთ თემებს...

ყვავილები აქაც.

:)  ბავშვობა  გამახსენა.
კარგია  5

ძალიან კარგია, ბავშვივით ალალი...5