თითქოს წვიმაში ჩავიკარგე და ცის სურნელი... შიშველ ფიქრებზე მომეფრქვია სულის ლავრაში.... მუხლმოდრეკილი შევეგებე და ფიქრს კუთხეში- დავეხმარეთქო,გავიფიქრე, ცოდვის დათვლაში! ამასობაში წვიმამ ჩემში დაისადგურა.... კარჩაკეტილი მყუდროება შესვა წვეთებით... სადღაც წავიდა...წასვლა უცებ დაიმსახურა და შემოახსნასულის ლავრას ფიქრის ღვედები!
