მიე–,,ნიჭათ'' მუზები პოეტური მარწუხით, უთქმელობის სიმძაფრით,ურითმობა ძღვენია; იქნებ აღარც მიკვირს და იქნებ აღარც მაწუხებს, ამ ყველაფრის სანაცვლოდ რომ არავის რცხვენია.
აპრილის ფერ საღამოს,პოეზიის მარწუხის მოპირფერო ვასალებს,ქების აღარ რცხვენიათ; უკვე აღარც მიკვირს და უკვე აღარც მაწუხებს, შემოქმედებაში რომ დღეს ამდენი ძღვენია.
პოეზიის ფორმად თუ დაიბადა ჰიბრიდი, გათელილი ბილიკი უფრო მოჩანს ვიწრო და ამიტომაც მუზებო,იმ ,,პოეტთან'' მიფრინდით, ვინც დღეიდან ლექსები სამუდამოდ გიწოდათ.
ნეფერტარს შემოვყევი და კიდევ ერთხელ გულიანად წავიკითხე. უფრო უკეთესი განწყობა მომიტანა ვიდრე პირველად. :) კიდევ ერთხელ ხომ არ წავიღო დღიურში? :))))))) რაც კარგია, კარგია!
ნეფერტარს შემოვყევი და კიდევ ერთხელ გულიანად წავიკითხე. უფრო უკეთესი განწყობა მომიტანა ვიდრე პირველად. :) კიდევ ერთხელ ხომ არ წავიღო დღიურში? :))))))) რაც კარგია, კარგია!
მიე–,,ნიჭათ'' მუზები პოეტური მარწუხით, უთქმელობის სიმძაფრით, ურითმობა ძღვენია; იქნებ აღარც მიკვირს და იქნებ აღარც მაწუხებს, ამ ყველაფრის სანაცვლოდ რომ არავის რცხვენია.
აპრილის ფერ საღამოს, პოეზიის მარწუხის მოპირფერო ვასალებს, ქების აღარ რცხვენიათ; უკვე აღარც მიკვირს და უკვე აღარც მაწუხებს, შემოქმედებაში რომ დღეს ამდენი ძღვენია.
პოეზიის ფორმად თუ დაიბადა ჰიბრიდი, გათელილი ბილიკი უფრო მოჩანს ვიწრო და ამიტომაც მუზებო, იმ ,,პოეტთან'' მიფრინდით, ვინც დღეიდან ლექსები სამუდამოდ გიწოდათ. + + + საინტერესო იყო.
მიე–,,ნიჭათ`` მუზები პოეტური მარწუხით, უთქმელობის სიმძაფრით, ურითმობა ძღვენია; იქნებ აღარც მიკვირს და იქნებ აღარც მაწუხებს, ამ ყველაფრის სანაცვლოდ რომ არავის რცხვენია.
აპრილის ფერ საღამოს, პოეზიის მარწუხის მოპირფერო ვასალებს, ქების აღარ რცხვენიათ; უკვე აღარც მიკვირს და უკვე აღარც მაწუხებს, შემოქმედებაში რომ დღეს ამდენი ძღვენია.
პოეზიის ფორმად თუ დაიბადა ჰიბრიდი, გათელილი ბილიკი უფრო მოჩანს ვიწრო და ამიტომაც მუზებო, იმ ,,პოეტთან`` მიფრინდით, ვინც დღეიდან ლექსები სამუდამოდ გიწოდათ. + + + საინტერესო იყო.
მიე–,,ნიჭათ'' მუზები პოეტური მარწუხით, უთქმელობის სიმძაფრით,ურითმობა ძღვენია; იქნებ აღარც მიკვირს და იქნებ აღარც მაწუხებს, ამ ყველაფრის სანაცვლოდ რომ არავის რცხვენია. ვოტ ეტო ია პონემაუ!!!!!!!!!!!!!5+++ მოგიკითხე გილო:)
მიე–,,ნიჭათ`` მუზები პოეტური მარწუხით, უთქმელობის სიმძაფრით,ურითმობა ძღვენია; იქნებ აღარც მიკვირს და იქნებ აღარც მაწუხებს, ამ ყველაფრის სანაცვლოდ რომ არავის რცხვენია. ვოტ ეტო ია პონემაუ!!!!!!!!!!!!!5+++ მოგიკითხე გილო:)
