ნაწარმოები შეიცავს უცენზურო ფრაზებს

თუ თქვენ გინდათ ნახოთ მხოლოდ ეს ნაწარმოები, დააჭირეთ აქ

ობობის სასახლე კიდია ჭაღივით
მიხეულ შპალიერს ფარდაღა დარაჯობს
გაბზარულ საწოლზე ვაგდივარ ჩვარივით
და ღმერთზე უაზრო აზრებით ვკამათობ...
ნესტიან კედელზე მიმდნარა სინათლე
ფანჯრიდან მორცხვად რომ კრდეიტებს მთავაზობს
მარტო ვარ მარტო ვარ მარტო ვარ მარტო ვარ
და ღმერთზე უაზრო აზრებით ვკამათობ...

იქნებდა არსებობ? იქნებდა ცაში ხარ?
იქნებდა უკერავ ვაჟიშვილს სამოსელს?
იქნებდა ძერწავდი ექვსი დღე სამყაროს,
კვირას კი მარიამს საწოლში მოუხმე?
იქნებდა ცდებოდა ბუდისტი ლაო ძი
იღბალს რომ გადამწვარ ნათურას ადრიდა?
იქნებდა უბრძანო მუჰამედს გაჩუმდეს
ალიონს ყროყინით სულიღა წაუხდა... !
თხოვნა მაქვს ერთი და იქნებდა გამოიგო
ბაფტისტებს უბრძანე მომყიდონ თამბაქო !
მომყიდონ ორმაგად, ოთხმაგად, ათმაგად !
ოღონდაც მომყიდონ, მომყიდონ, მომყიდონ !
დაბერდი წვერიც კი გაგცვივდა აქაიქ
ნეტავი გნახავდე ოდესმე გაპარსულს
დაგხატეს წვერებში, ცისფერი თვალებით,
დოგმები, წესები, გაბრალეს საბრალურს.
დრონი მეფობენო და არა მეფენი,
დაბერდი სამყარო ისევე ბზრიალებს
არ ინერვიულო ბავშვების მამაოვ,
ლეგენდად დარჩები !
ლეგენდად დარჩები !

ობობის სასახლე კიდია ჭაღივით
ნესტიან კედელზე სინათლეს დაბურძგლა,
სამყარო შვეულად დაგებულ რელსებზე
ჩემსა და ჩემს შორის დროებით გაყუჩდა.