დღეს სველი ღმერთი ცეკვავს ქუჩაში,
ანუ მოსილა მუქი ტონებით,
ამ პირველყოფილ ორგაზმის ხმაში
მივქრივარ ელვის ფაეტონებით

მე გვერდით ვზივარ უფლის ვაჟების,
ვარ შიშველი და ურცხვენელი
და ბოლო დროის ეპატაჟები
არის ზამთარის სატრფოს მფენელი

მილენიუმი იქცა დღეებად,
ოქრო იცდება ცეცხლის ფერებით,
ცამეტი ზეცის სამოთხეებად
მივალ კიბეზე მე სიმღერებით

თუმც ნიაღვარში მიდგას ტერფები,
კრისტალური მაქვს მწვანე ბორბალი,
როგორც ჭურჭელი მკვდარი ხორბალის
გარს მეხვევიან დედის კერპები

ზეციდან მოდის წვიმა თევზების,
გველს გაუშვია კუდზე ეშვები,
ტაძარო ჩემო თუ ამევსები
ურღვევი ნათლით და ნუგეშებით,

მოვიდეს ბრძოლა ბოლო დღეების,
ჯერ არნახული გამოცანების,
საკუთარ დემონს თუკი შეები
და გაიმარჯვე–დაივანები

ახლა ითვლება უკვე წუთები
ვიდრე კითხულობ შენ ამ სტრიქონებს
ვისაც აქვს თვალი, ხსნას ეფუთები
შენია ნება რას გაიგონებ.