სიზმრებში ვპატიობ. ვპატიობ ყველაფერს,
ცხადში ამ დაფლეთილ გულს ვერას ვუხერხებ.
არა ვარ ისეთი ძლიერი, დელაფერ,
წყენა ჩამოვახრჩო ასწლოვან მუხებზე.

და მერე ტკივილი დავფარო ვუალით,
ბალებზე ვიცეკვო პოლკა და კადრილი...
მე და მან ერთმანეთს გარშემოც ვუარეთ
ვიდრე მოსისხლობას ერთმანეთს ვკადრებდით.

ახლა კი მამძიმებს აყრილი ღირსება
მისგან, ვინც მეგობრად და ახლოს დავისვი...
რაღა დროს შეცვლაა... ჩაკირულ თვისებებს
მუშკეტის ლულიდან ტვინისკენ გავისვრი -

უფრო მარტივია, ვიდრე მიტევება.
სიზმრებში? რატომღაც ვპატიობ ყველაფერს.