თოვლის ფიფქები სხვას თუ აცივებს
მე შინაგანად მათრობს და მათბობს.
მთებზე მეწამულ თოვლის არშიებს
ვუცქერ და ფიფქის შეხება მართობს.

თავისუფლება და აღმაფრენა
ციდან მთებამდე მოდის და რჩება,
ფიფქებთან ერთად მეც ვიწყებ ფრენას,
როცა ვუყურებ... ვგრძნობ უკვდავებას!

მე რომ შემეძლოს, სულს ჩავბერავდი
ჩიტებთან ერთად იფრენდნენ მუდამ
და მათ სიყვარულს ჩავუნერგავდი,
რაც ქრისტეს მოდგმას სულ მუდამ უნდა.

ბუნების შედევრს სხვას რას დავარქმევ?
- მხოლოდ მეწამულ თოვლის არშიებს.
შიშველი ფეხით ჩემს კვალს დავამჩნევ
და გადავხედავ მე ჩემს ნაბიჯებს!